بحران روان مادران باردار؛ چرا تنها ۱۰ درصد از زنان مبتلا به افسردگی روان‌درمانی دریافت می‌کنند؟

افسردگی و اضطراب در دوران بارداری و پس از زایمان، از چالش‌های پنهان اما بسیار حیاتی سلامت زنان به شمار می‌روند. اگرچه قوانین جدید بیمه‌ای در سال‌های اخیر تلاش کرده‌اند موانع مالی را کاهش دهند، اما تازه ترین پژوهش دانشگاه میشیگان (University of Michigan) نشان می‌دهد که افسردگی بارداری و سلامت روان مادران همچنان با شکاف عمیق درمانی مواجه است و درصد بالایی از زنان از خدمات تخصصی روان‌درمانی بی‌بهره می‌مانند.

آما نگران‌کننده افسردگی در دوران بارداری و پس از زایمان

طبق داده‌های پژوهش پروژه MAPLE که در مجله معتبر JAMA Network Open منتشر شده است، شیوع مشکلات روحی میان زنان باردار و تازه مادرشده رشد چشمگیری داشته است. در حالی که در سال ۲۰۰۷ حدود ۱۴ درصد از زنان باردار دچار تشخیصی از اضطراب یا افسردگی بودند، این رقم در سال ۲۰۱۹ به ۲۵ درصد رسیده است.

این افزایش شیوع نشان می‌دهد که از هر چهار مادر، یک نفر با اختلالات خلقی مواجه است. با این حال، علی‌رغم افزایش شیوع، میزان دریافت خدمات روان‌درمانی مناسب بسیار پایین‌تر از حد انتظار باقی مانده است.

تأثیر قوانین حمایت بیمه‌ای بر کاهش هزینه‌ها

قوانین حمایتی از جمله قانون برابری سلامت روان (MHPAEA) و قانون مراقبت مقرون‌به‌صرفه (ACA) دسترسی زنان به خدمات سلامت روان را تا حدی بهبود بخشیده‌اند. این قوانین بیمه‌ها را موظف کردند تا پوشش خدمات سلامت روان را هم‌سطح بیماری‌های جسمی قرار دهند.

نتایج پژوهش نشان می‌دهد پس از اجرای این قوانین:

• پرداختی از جیب بیماران برای خدمات روان‌درمانی کاهش یافته است.

• شانس دسترسی بیماران به جلسات روان‌درمانی اندکی افزایش یافته است.

• درمان‌های دارویی و روان‌شناختی تحت پوشش بهتری قرار گرفته‌اند.

شکاف عمیق میان تشخیص و دریافت روان‌درمانی

با وجود کاهش نسبی هزینه‌ها، تنها حدود ۱۰ درصد از زنان دارای بیمه خصوصی که تشخیص رسمی افسردگی یا اضطراب در دوران بارداری و پس از زایمان داشته‌اند، موفق به دریافت خدمات روان‌درمانی شده‌اند.

این بدان معناست که ۹۰ درصد از مادران نیازمند، خدمات روان‌شناختی مبتنی بر شواهد را دریافت نکرده‌اند. این در حالی است که عدم درمان افسردگی بارداری و سلامت روان مادران می‌تواند تأثیرات مستقیم و جبران‌ناپذیری بر سلامت نوزاد و روند رشد او باقی بگذارد.

چرا اکثر مادران باردار روان‌درمانی دریافت نمی‌کنند؟

دکتر کارا زیوین (Kara Zivin)، استاد روانپزشکی و زنان و زایمان در دانشگاه میشیگان و سرپرست این مطالعه، معتقد است قوانین بیمه‌ای به تنهایی برای حل بحران کافی نیستند. موانع اصلی دریافت درمان عبارتند از:

۱. کمبود شدید متخصصان سلامت روان

یکی از بزرگ‌ترین موانع، کمبود نیروی متخصص و روان‌درمانگر است. دهه ها تفاوت در پوشش بیمه‌ای میان بیماری‌های جسمی و روحی باعث شده ساختار درمانی توان پاسخگویی به حجم بالای تقاضا را نداشته باشد.

۲. عدم تشخیص به موقع و تابوهای اجتماعی

تشخیص داده نشدن علائم افسردگی بارداری توسط کادر درمان و وجود نگرش‌های منفی یا انگ اجتماعی (Stigma) درباره مراجعه به روانشناس، مانع از اقدام به موقع مادران می‌شود.

۳. نقش دورپزشکی (Telehealth) در آینده درمان

پژوهشگران تأکید می‌کنند توسعه تله‌مدیسین و مشاوره آنلاین پس از سال ۲۰۲۰ می‌تواند تا حد زیادی شکاف دسترسی جغرافیایی به روان‌درمانگران را پر کند، به‌ویژه برای زنانی که در مناطق کم‌برخوردار زندگی می‌کنند.

ضرورت اقدام عاجل برای حفظ سلامت مادر و نوزاد

افسردگی و اضطراب پریناتال (مرتبط با دوران بارداری و زایمان) یکی از عوامل اصلی مرگ‌ومیر مادران و کاهش کیفیت زندگی خانواده‌هاست. اصلاح قوانین بیمه‌ای قدم اول است، اما افزایش تعداد متخصصان، آگاهی‌بخشی عمومی و گسترش خدمات آنلاین برای پوشش کامل بیماران ضروری است.

شناسنامه و منبع مقاله علمی

• عنوان اصلی مقاله: How did mental health parity laws affect new moms?

• نویسندگان: Kara Zivin, et al. (تیم تحقیقاتی Michigan Medicine)

• مرجع و مجله: مجله علمی JAMA Network Open (پژوهش دانشگاه میشیگان)

• شماره ثبت مقاله (PMCID / DOI): 10.1001/jamanetworkopen.2024.26523

• لینک دسترسی مستقیم به مقاله علمی: https://www.sciencedaily.com/releases/2024/08/240809135708.htm