سیده مبینا محسنی تکیه
عنوان فارسی: بیتوجهی هیجانی در کودکی و ارتباط آن با رفاه روانی: تحلیلهای میانجیگرانه
عنوان انگلیسی: Childhood emotional neglect and its relationship with well-being: Mediation analyses
نویسنده: Kacper Wilk، Anna Starowicz، Magdalena Szczecińska، Magdalena Budziszewska
سال انتشار: 2024
موضوع: روانشناسی رشد، تروماهای دوران کودکی، بیتوجهی هیجانی، سلامت روان، رفاه روانی، افسردگی و اضطراب
لینک مقاله: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2468749924000577
چکیده مقاله
بیتوجهی هیجانی در دوران کودکی یکی از اشکال پنهان بدرفتاری روانی است که میتواند پیامدهای بلندمدتی بر سلامت روان و رفاه فرد در بزرگسالی داشته باشد. هدف این مطالعه بررسی رابطه بین بیتوجهی هیجانی دوران کودکی و شاخصهای رفاه روانی، از جمله افسردگی، اضطراب، خودپنداره و حمایت اجتماعی است. در این پژوهش، ۲۷۸ بزرگسال با استفاده از پرسشنامههای استاندارد روانسنجی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد بیتوجهی هیجانی در کودکی بهطور معناداری با افزایش افسردگی و اضطراب و کاهش خودپنداره و رفاه روانی مرتبط است. تحلیلهای میانجیگرانه نشان دادند که افسردگی، اضطراب و خودپنداره نقش واسطهای مهمی در رابطه بین بیتوجهی هیجانی و رفاه روانی ایفا میکنند. یافتهها بر اهمیت شناسایی و مداخله درمانی در پیامدهای روانی ناشی از بیتوجهی هیجانی دوران کودکی تأکید دارند.
توضیحات
این مقاله یکی از پژوهشهای جدید و معتبر در حوزه تروماهای رابطهای و روانشناسی رشد است که بهطور خاص به بیتوجهی هیجانی دوران کودکی میپردازد؛ آسیبی که اغلب کمتر از سوءاستفادههای آشکار مورد توجه قرار میگیرد، اما اثرات عمیق و ماندگاری بر سلامت روان دارد. اهمیت این مطالعه در استفاده از تحلیلهای میانجیگرانه است که نشان میدهد چگونه متغیرهایی مانند افسردگی، اضطراب و خودپنداره میتوانند مسیر تأثیر بیتوجهی هیجانی بر رفاه روانی را توضیح دهند.
یافتههای این پژوهش برای رواندرمانگران، مشاوران و متخصصان سلامت روان کاربرد بالینی دارد، زیرا نشان میدهد تمرکز درمانی بر بهبود خودپنداره و کاهش علائم افسردگی و اضطراب میتواند بهطور غیرمستقیم رفاه روانی افرادی را که در کودکی بیتوجهی هیجانی را تجربه کردهاند، افزایش دهد.
