سیده مبینا محسنی تکیه
مالکیت سگ در بسیاری از کشورهای غربی به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. برای مثال، در بریتانیا تعداد سگ‌ها از حدود ۸.۳ میلیون در سال ۲۰۱۱ به ۱۳.۵ میلیون در سال ۲۰۲۵ رسیده است. این بدان معناست که تقریباً ۲۹٪ بزرگسالان بریتانیایی صاحب سگ هستند. تا حدی، این روند افزایشی مالکیت سگ با این واقعیت مرتبط است که نسل هزاره (میلننیال‌ها) فرزندان خود را دیرتر به دنیا می‌آورند. ممکن است سگ به نوعی به عنوان تمرینی برای پدر یا مادر شدن عمل کند. در حالی که دلایل عملی برای پذیرفتن سگ وجود دارد، مزایای دیگری نیز برای داشتن یک دوست پشمالو وجود دارد که فراتر از جنبه‌های عملی زندگی است.
سگ‌ها به عنوان محرک اجتماعی
شواهد نشان می‌دهند که انزوای اجتماعی می‌تواند یک عامل خطر برای سلامت و مرگ‌ومیر باشد. به همان اندازه، تحقیقات نشان می‌دهند که دوستی‌ها و حمایت اجتماعی نقش حفاظتی در رفاه روانی دارند. صاحبان سگ ثابت کرده‌اند که بیشتر با دیگر صاحبان سگ صحبت می‌کنند و بنابراین سگ‌ها می‌توانند محرکی برای تعاملات اجتماعی باشند. گفتگوهای کوتاه درباره سگ‌ها، مانند «او چقدر زیباست!» ممکن است به مکالمه طولانی‌تری منجر شود. در غرب استرالیا مشخص شد که بیش از ۴۰٪ صاحبان حیوانات خانگی به دلیل داشتن حیوان خانگی با افراد محلی خود آشنا شده‌اند. طبیعتاً آشنا بودن با افراد محلی، درمانی برای انزوای اجتماعی است. بنابراین، سگ‌ها می‌توانند پل ارتباطی بین افراد و تعامل اجتماعی باشند.
همراهی و کاهش تنهایی
خود حیوان خانگی نیز می‌تواند تنهایی را کاهش دهد زیرا صاحب از وجود کسی برای صحبت و گذراندن زمان بهره‌مند می‌شود. جالب است بدانید که صاحبان سگ اغلب بیشتر مایلند با حیوان خود صحبت کنند تا با یک دوست یا محرم اسرار، به‌ویژه زمانی که مسئله‌ای برای افشا یا بیان احساسات وجود دارد. بنابراین، سگ به عنوان یک محرم اسرار نزدیک می‌تواند به سلامت روانی صاحب کمک کند، به ویژه برای کسانی که شریک زندگی ندارند، زیرا افراد دارای سگ مایلند احساسات و افکار خود را با آنها در میان بگذارند.
فواید فیزیولوژیکی
داشتن حیوان خانگی با کاهش فشار خون و کاهش خطر حملات قلبی مرتبط است. همچنین با بهبود بقا در بیماری‌های قلبی عروقی در سالمندان درمان‌شده با فشار خون بالا مرتبط است. این موضوع برای صاحبان سگ تعجب‌آور نیست، زیرا آنها می‌دانند که برای پیاده‌روی با سگ خود مجبورند فعالیت بدنی داشته باشند، که به نوبه خود باعث افزایش سلامت قلبی-عروقی می‌شود.
داشتن سگ میزان زمانی که صاحب در فضای باز می‌گذراند را افزایش می‌دهد، و این به تنهایی برای سلامت قلب مفید است. در واقع، حضور صرف یک سگ در شرایط استرس‌زا بیشتر از حضور دوستان یا خانواده می‌تواند ضربان قلب و فشار خون را کاهش دهد. تمامی این موارد دلیل است که انجمن قلب آمریکا اعلام کرده است که مالکیت سگ ممکن است نقش علّی در کاهش خطر بیماری‌های قلبی-عروقی داشته باشد.
اما فقط خود صاحب سگ از داشتن حیوان بهره نمی‌برد، بلکه جامعه نیز منفعت می‌برد. داشتن سگ می‌تواند تعداد افرادی که برای مشکلات مرتبط با فشار خون و بیماری قلبی به پزشک مراجعه می‌کنند، کاهش دهد. علاوه بر این، صاحبان سگی که هفته‌ای پنج بار یا بیشتر سگ خود را پیاده‌روی می‌کنند، میزان چاقی کمتری دارند و این امر صرفه‌جویی‌های بزرگی برای سیستم‌های بهداشتی ملی ایجاد می‌کند.
نتیجه‌گیری
بدون شک، حیوانات خانگی نقش مهمی در زندگی بسیاری از افراد در سراسر جهان ایفا می‌کنند. با توجه به شواهد رو به افزایش که نشان می‌دهد حیوانات خانگی تأثیر مثبتی بر سلامت جسمی و روانی دارند، قطعاً هر کسی شایسته داشتن یک دوست پشمالو در زندگی خود است. داشتن سگ نه تنها باعث شادی و نشاط می‌شود، بلکه سلامت جسمی، روانی و اجتماعی افراد را بهبود می‌بخشد و به نوعی سرمایه‌گذاری برای رفاه جامعه است.
