یک راز درباره زندگی روانشناختی رواندرمانگران این است که آنها از طریق مراجعان خود بسیاری از نیازهای روانشناختی خود را تأمین میکنند. معمولاً درمانگر تجربهی صمیمیت، وابستگی و ارتباط را دارد، احساس ارزشمندی و قدردانی میکند و حس هدفمندی پیدا میکند. اما مگر آنکه درمانگر خودشیفته باشد، این پاداشها هدف اصلی نیستند و صرفاً مزایای فرعی کار سخت در خدمت شما هستند.
زمان جلسهی درمانی شما متعلق به شماست، نه درمانگر. اگر درمانگر شما سعی کند با رفتارهای ظریف شما را وادار کند نیازهای او را برآورده کنید، این یک نشانه هشدار است. پرسش اصلی این است: «در این رابطه واقعاً کدام نیازها برآورده میشوند؟» وقتی احساس میکنید درمانگر به دنبال دریافت پاداشهای روانشناختی خود است، وقت آن است که به این موضوع جدی فکر کنید.
نشانههای خودشیفتگی درمانگر
تصور کنید در دفتر درمانگر خود نشستهاید و درباره جزئیات صمیمی زندگیتان صحبت میکنید. ناگهان تلفن همراه او زنگ میزند. او به ساعت هوشمندش نگاه میکند، انگشتش را بالا میگیرد و میگوید: «اوه، ببخشید. واقعاً باید این تماس را پاسخ دهم.» سپس میپرسد: «اشکالی ندارد اگر پاسخ دهم؟» مگر اینکه تماس واقعاً اضطراری باشد، این رفتار نشاندهنده خودمحوری درمانگر است. سؤال «اشکالی ندارد؟» او را وادار میکند که خودخواهی خود را با تأیید شما توجیه کند، در حالی که تمرکز اصلی باید بر شما باشد.
رفتارهای دیگری نیز وجود دارند که نشاندهنده خودشیفتگی درمانگر هستند. وقتی درمانگر حین جلسه ناهار میخورد، این پیام را میدهد که نیازهای خود را بر نیازهای شما ترجیح میدهد. وعدههای متکبرانه، مانند تضمین درمان در تعداد محدودی جلسه، میتواند آسیبپذیری مراجع را سوءاستفاده کند و نیاز درمانگر به خودستایی را نشان دهد. همچنین افشای بیش از حد مسائل شخصی خود درمانگر میتواند نشانهای از نیاز او به داشتن مخاطب باشد. خودبزرگبینی و تأکید بیش از حد بر موفقیتها، کتابها یا سفرهای درمانگر نیز نوع دیگری از خودشیفتگی است.
مراقب روابط ناسالم باشید
محبت و مسائل جنسی در جلسات رواندرمانی به هیچ وجه مجاز نیست و حتی نزدیک شدن به این موضوع کاملاً سمی و خطرناک است. هرگونه رفتار فیزیکی یا لفظی که تحت عنوان کمک به شما توجیه شود، در واقع برای رفع نیازهای خود درمانگر است و باید جدی گرفته شود. اگر هر یک از این رفتارها را در درمانگر خود مشاهده کردهاید یا احساس کردهاید نیازهای درمانگر را برآورده میکنید، وقت آن است که درباره ادامه این رابطه فکر کنید. شما شایسته یک درمانگر واقعی هستید که تمرکز کاملش بر نیازهای شما باشد، نه بر تأمین نیازهای خود.
