چه چیزی به انسانها توانایی میدهد تا حتی با سختتر شدن مسیر، همچنان با پشتکار به سمت هدف حرکت کنند؟ دانشمندان دانشگاه ناگویا در ژاپن مکانیزم عصبی جدیدی را در مغز شناسایی کردهاند. این مکانیزم انگیزه را در رفتارهای هدفمند حفظ و تنظیم میکند.
این پژوهش که مجله معتبر Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) آن را منتشر کرده است، نشان میدهد دستهای از سلولهای مغزی به نام «نورونهای اورکسین» (Orexin Neurons) نقش کلیدی در تبدیل انتظار پاداش به تلاش مستمر ایفا میکنند.
نقش نورونهای اورکسین در انگیزه و رفتارهای هدفمند
افسردگی، اعتیاد و اختلال نقص توجه و بیشفعالی (ADHD) همگی انگیزه افراد را به شدت کاهش میدهند. با این حال، دانشمندان هنوز تمامی فرآیندهای مغزی مسئول این مشکلات انگیزشی را به طور کامل نروکافی میدانند.
تیم تحقیقاتی به سرپرستی دکتر هیرویوکی میزوگوچی و دکتر کیوفومی یامادا از دانشکده پزشکی دانشگاه ناگویا، بر روی نورونهای اورکسین تمرکز کردند. این نورونها وظایف حیاتی مانند کنترل خواب، اشتها و مصرف انرژی را بر عهده دارند.
پیش از این، محققان احتمال میدادند این نورونها بر انگیزه نیز تأثیر بگذارند، اما نقش دقیق آنها روشن نبود. پژوهشگران برای درک این موضوع، تغییرات فعالیت نورونهای اورکسین را هنگام تلاش برای دستیابی به غذا بررسی کردند.
ارزیابی توان تلاشی و انگیزه در آزمایشهای رفتارشناسی
پژوهشگران برای بررسی دقیق این فرآیند، موشهای صحرایی را از نظر ژنتیکی تغییر دادند. آنها مدل جدیدی به نام موشهای “Orexin-Cre” ساختند. این مدل جدید به دانشمندان اجازه داد تا نورونهای تولیدکننده اورکسین را به صورت دستچین و دقیق هدایت و دستکاری کنند.
در این آزمایش، محققان ابتدا نورونهای اورکسین را فعال کردند. سپس موشها را در آزمایشی قرار دادند که برای دریافت هر وعده غذایی باید تلاشی رو به افزایش انجام میدادند.
دانشمندان نقطهای را که حیوان دست از تلاش میکشید (Breakpoint)، به عنوان معیار سنجش «شدت انگیزه» اندازه گرفتند. نتایج بررسیها نشان داد:
-
فعالسازی نورونهای اورکسین: موشها تلاش بیشتری نشان دادند و به نقاط تسلیم بالاتری رسیدند. این امر نشان داد آنها تمایل دارند برای رسیدن به پاداش، کار سختتری انجام دهند.
-
تخریب یا مهار نورونهای اورکسین: انگیزه موشها را کاهش داد و آنها بسیار سریعتر دست از کار کشیدند.
ثبت زنده فعالیت مغز در زمان انتظار پاداش
تیم تحقیقاتی با استفاده از روش فوتومتری فیبری، فعالیت این نورونها را به صورت زنده ثبت کرد. بررسیها نشان داد که فعالیت نورونهای اورکسین دقیقاً هنگام «انتظار دریافت پاداش» اوج میگیرد و پس از دریافت غذا افت میکند.
نکته شگفتانگیز این بود که اگر پاداشِ مورد انتظار به دست نمیآمد، این سلولها فعالیت بالا و مستمر خود را حفظ میکردند. همچنین با افزایش میزان کار و نیاز به تلاش بیشتر، فعالیت این نورونها شدیدتر میشد. دانشمندان این الگو را روش مغز برای پیوند دادن «پیشبینی پاداش» با «میزان تلاش لازم» میدانند.
چشماندازهای نو در درمان اختلالات روانی و بیپاداشی
دکتر میزوگوچی، نویسنده ارشد این پژوهش میگوید: «مطالعه ما تغییرات معناداری را در فعالیت نورونهای اورکسین بر اساس پاداش مورد انتظار و میزان تلاش لازم ثبت کرد. این یافته مکانیزم احتمالی مغز را برای تبدیل انتظارات ذهنی به اقدام و عمل پایدار آشکار میسازد.»
درک دقیقتر عملکرد مدارهای عصبی مرتبط با اورکسین، در آینده راهکارهای درمانی تازهای را برای درمان بیانگیزگی، بیحوصلگی مزمن و اختلالات هدفگیری در بیماریهای روانی پیش روی متخصصان قرار میدهد.
شناسنامه و منبع مقاله علمی
-
عنوان اصلی مقاله: Reward prediction is encoded by orexin neuron activity during motivated behavior
-
نویسندگان: Yutao Dong, Sheikh Mizanur Rahaman, Wenjun Zhu, Ayumu Inutsuka, Daisuke Ono, Rinako Tanaka, Tetsuo Matsuzaki, Eiji Shibata, Madoka Isobe, Shuntaro Izawa, Akihiro Yamanaka, Kiyofumi Yamada, Hiroyuki Mizoguchi
-
مرجع و مجله: Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS)
-
شماره ثبت مقاله (PMCID / DOI): 10.1073/pnas.2520677123
-
لینک دسترسی مستقیم به مقاله علمی: https://www.sciencedaily.com/releases/2026/08/260804034622.htm
