سیده مبینا محسنی تکیه
اجتماعات پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها فضایی فراهم می‌کنند که افراد در آن می‌توانند حمایت عاطفی دریافت کنند، در تعیین مرزهای رفتاری راهنمایی شوند و احساس تایید و درک شدن داشته باشند. این فضاها امکان بازتاب مشترک را فراهم می‌آورند تا پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها بدون مزاحمت در زندگی فرزندان و نوه‌های خود، ارتباط موثری برقرار کنند و نقش‌شان را بهتر ایفا نمایند.
دوری و بیگانگی در روابط خانوادگی، برای بسیاری از پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها می‌تواند احساس انزوا، غم و سردرگمی در نقش‌شان ایجاد کند. در جامعه‌ای که بیشتر حول خانواده‌های هسته‌ای می‌چرخد، اغلب پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها تنها به این نقش وارد می‌شوند و باید بدون راهنمایی مشخص، یاد بگیرند چگونه از فرزندان بزرگسال خود حمایت کنند، با نوه‌ها ارتباط برقرار کنند و مرزهای مناسب را حفظ کنند.
اهمیت اجتماع پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها در مواجهه با بیگانگی نسلی
افزایش فاصله و بیگانگی بین فرزندان بزرگسال و والدین، برای پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها استرس‌آفرین است و موجب بروز چالش‌هایی مانند فقدان، تغییر هویت، انزوا اجتماعی و تعارضات وفاداری می‌شود. این موضوع اهمیت عملی وجود اجتماعات پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها را به عنوان منابع حمایتی برای مقابله با این چالش‌ها افزایش می‌دهد. گفتگو با دوستان تازه پدربزرگ شده نشان داده است که این نقش لذت‌بخش و پرمعناست، به‌ویژه زمانی که بتوان در مسیر چالش‌های فرزندان بزرگسال، همراه و پشتیبان بود. نقش پدربزرگی با تایید روش‌های فرزندپروری فرزندان بزرگسال، رابطه‌ای حمایتگرانه و محترمانه ایجاد می‌کند و از تبدیل شدن به جایگاه مزاحم جلوگیری می‌کند.
نقش اجتماعات در اشتراک شادی‌ها و دریافت حمایت
داشتن اجتماع پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها باعث می‌شود بتوان شادی‌ها و چالش‌های نقش را به اشتراک گذاشت و در مواقع نیاز حمایت دریافت کرد. ارتباطات طولانی‌مدت با دیگر پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها غنای بزرگی به زندگی می‌بخشد و زمینه‌ساز شکل‌گیری اجتماعات جدید می‌شود.
فعالیت‌هایی مانند تماس تصویری و خرید مشترک برای نوه، به شکل‌گیری ارتباطات خاص و عمیق بین پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها منجر می‌شود و قدرت اتحاد و همدلی در این نقش را نمایان می‌کند. برخی پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها از درخواست کمک خسته یا آزرده‌اند و می‌خواهند فرزندان بزرگسال‌شان قدردانی مداوم نشان دهند. تولد نوه جدید می‌تواند زخم‌های قدیمی را باز کند و احساس انزوا را تشدید نماید. حمایت از خانواده‌های چندنسلی و بهبود ارتباطات عمیق‌تر، کلید لذت بردن از نقش پدربزرگی است.
پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های امروزی عمر طولانی‌تر، بازنشستگی دیرتر و نقش‌های فعال‌تری در زندگی نوه‌ها دارند. برخی مراقبت روزانه، برخی حمایت عاطفی و مالی ارائه می‌دهند و بسیاری مسئولیت‌های کاری، سلامتی و هویت در حال تغییر خود را مدیریت می‌کنند. نسل ساندویچ نیز مسئولیت مراقبت از والدین سالمند را بر عهده دارد. برخلاف والدین که گروه‌های فرزندپروری دارند، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها اغلب بدون حمایت به دنبال جایگاه خود هستند. اجتماع پدربزرگ‌ها فضایی امن برای طرح سوالات، پردازش عاطفی و اشتراک نگرانی‌ها فراهم می‌کند.
مدیریت مرزها و تعادل بین دخالت و دخالت‌گری
یکی از چالش‌های بزرگ پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها، یافتن تعادل میان دخالت سازنده و مزاحمت است. اجتماعات به آنها کمک می‌کند درک کنند چه رفتارهایی برای والدین جوان مناسب است، تغییرات نسلی چگونه انتظارات را شکل می‌دهد و چگونه با زبان حمایتی روابط را تقویت کنند.
پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایی که در اجتماعات حضور دارند، بهتر می‌توانند با صبر، انعطاف‌پذیری و سخاوت در کنار خانواده حضور یابند و چالش‌های فاصله جغرافیایی را بهتر مدیریت کنند. با پیشرفت فناوری، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایی که امکان ملاقات حضوری ندارند می‌توانند از طریق گروه‌های آنلاین و پادکست‌ها ارتباط برقرار کنند و تجربه‌های خود را به اشتراک بگذارند. همانطور که والدین از گروه‌های فرزندپروری بهره می‌برند، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها نیز از اجتماعاتی بهره‌مند می‌شوند که در آنها حکمت به اشتراک گذاشته می‌شود، احساسات عادی شمرده می‌شوند و پیچیدگی‌های نقش‌شان درک می‌شود. این مدل جدید باعث می‌شود تجربه پدربزرگ و مادربزرگ بودن غنی‌تر و پرمعناتر شود.
