سیده مبینا محسنی تکیه
مادر بودن مستلزم مراقبت شدید و مستمر است که گاهی اوقات می‌تواند طاقت‌فرسا باشد. زندگی در نقش مادر پر از لحظات شیرین و پاداش‌دهنده است، اما در عین حال چالش‌ها و فشارهای خاص خود را دارد. در این مسیر، استفاده از راهکارهای کوچک و کاربردی می‌تواند تأثیر بزرگی در حفظ سلامت روان شما به عنوان یک مراقب داشته باشد. شما به اندازه کافی مهم هستید که برای نیازهای خود وقت بگذارید و به آنها فکر کنید.
پذیرش اینکه گاهی اوضاع از کنترل خارج می‌شود
یکی از مهم‌ترین نکات در نقش مادر، پذیرش این حقیقت است که همه چیز همیشه تحت کنترل شما نخواهد بود. تصور کنید صحنه‌ای از زندگی روزمره خود را به شکل یک فیلم بسازید؛ در آشپزخانه، جایی که سعی دارید صبحانه‌ای آماده کنید، همزمان تلویزیون روشن است و کودک شما فقط حاضر است یک آب‌نبات یخی بخورد. در این میان، نان تست شما می‌سوزد و ذهن‌تان مشغول پادکستی است که درباره چگونگی بهتر شدن در نقش والدین است. این صحنه نه تنها آشنا بلکه نمایانگر واقعیتی است که باید بپذیریم نمی‌توانیم همه نقش‌ها را به بهترین شکل و بدون نقص انجام دهیم. پذیرش این موضوع که گاهی نان تست می‌سوزد، یعنی قبول این که روز به هر شکلی به پایان می‌رسد و همه چیز آنقدرها هم بد نیست.
تمایل به واگذاری وظایف و رها کردن کارهای غیرضروری
بسیاری از مادران و مراقبین در دام این تصور گرفتار می‌شوند که همه مسئولیت‌ها و کارها باید توسط خودشان انجام شود. اما مهم است بدانید که نه همه وظایف و نه همه انتظارات دیگران، باید بار شما باشد. مسئولیت‌های خود را اولویت‌بندی کنید و یاد بگیرید که برخی کارها را واگذار کنید یا حتی به طور کامل کنار بگذارید. یکی از دوستان من که سال‌ها مراقبت‌های پرچالشی انجام داده بود، به من توصیه کرد که «کمتر از آنچه فکر می‌کنی انجام بده». این نصیحت، مخصوصا برای افرادی که گرایش دارند برنامه‌های زیادی بچینند و بعد احساس غرق‌شدگی کنند، حیاتی است. فقط به این دلیل که می‌توانید کاری را انجام دهید، نباید حتماً انجامش دهید.
اختصاص دادن زمان برای ارتباط با بخش‌های دیگر هویت خود
مادری و مراقبت از دیگران می‌تواند بخش بزرگی از هویت شما شود، اما نباید به بهای از دست دادن یا فراموش کردن بخش‌های دیگر خودتان باشد. قبل از ورود فرزندان به زندگی، شما چه کسی بودید؟ مطالعه کیفی لینی و همکاران نشان داده است که مادران ابتدا احساس می‌کنند هویت‌شان به نوعی «شکسته» شده و تغییر می‌کند تا مسئولیت مادری را در خود جای دهند. اما در نهایت، ارتباط جدید و بازتعریفی با خودشان برقرار می‌کنند. این بازتعریف و ارتباط دوباره با هویت اصلی به شما کمک می‌کند تا نه تنها در نقش مادر بلکه به عنوان یک انسان کامل، سلامت روان خود را حفظ کنید. این نکته صرفاً برای مادران نیست، بلکه هر کسی که نقش مراقبتی برعهده دارد، باید زمانی را برای بازگشت به خود و شناخت دوباره آن فرد اختصاص دهد. اگر نمی‌دانید آن فرد کیست، اهمیت پیدا کردنش حالا برایتان روشن می‌شود.
مادر بودن یک سفر پیچیده، دشوار و زیبا است که نیازمند آگاهی، صبر و مراقبت از خود است. با پذیرش واقعیت‌های این نقش، واگذاری برخی مسئولیت‌ها و حفظ ارتباط با هویت فردی خود، می‌توانید سلامت روان خود را به بهترین شکل حفظ کنید و این مسیر را با انرژی و انگیزه ادامه دهید.
