بسیاری از افراد تصور میکنند طلاق والدین در دوران کودکی عامل اصلی ابتلای افراد به افسردگی در سنین adult و بزرگسالی است. تحقیقات جدید علمی نشان میدهد که این باور رایج دقیق نیست. پژوهشگران دریافتهاند که مخاطرات بهداشت روان والدین و سوءمصرف مواد نقش بسیار پررنگتری در بروز افسردگی فرزندان ایفا میکنند. در واقع، خودِ جدایی ساختاری خانواده عامل مستقیم آسیبهای روانی پایدار در آینده نیست.
پژوهشهای گذشته همواره نشان دادهاند که فرزندان طلاق نرخ بالاتری از افسردگی و آشفتگیهای روانی را تجربه میکنند. با این حال، پویاییهای خانوادگی بسیار پیچیده هستند و فروپاشی زندگی مشترک بهندرقت یک رویداد مجزا به شمار میرود. کودکان در چنین خانوادههایی معمولاً با چالشهای محیطی و فشارهای متعدد دیگری نیز مواجه میشوند. این چالشها مسیر سلامت روان فرزندان را در آینده دستخوش تغییر میکنند.
مطالعات جدید مشخص کردهاند افرادی که طلاق را تجربه میکنند، خود از قبل زمینههای آسیبپذیری روانی مانند اضطراب و افسردگی را داشتهاند. این پرسش مهم مطرح میشود که آیا زمینههای ژنتیکی و محیطی مشترک باعث فروپاشی ازدواج و مشکلات بعدی فرزندان میشوند؟ محققان برای پاسخ به این پرسش، دادههای یک پیمایش ملی بزرگ را بهدقت تحلیل کردند.
عامل اصلی افسردگی در فرزندان طلاق چیست؟
گروهی از پژوهشگران دانشگاه تیندیل و دانشگاه تورنتو دادههای مربوط به بیش از ۱۲۸ هزار بزرگسال را ارزیابی کردند. دانشمندان برای بررسی دقیقتر تأثیر ساختار خانواده، افرادی را که تجربه سوءاستفاده فیزیکی یا جنسی داشتند از مطالعه خارج کردند. شرکتکنندگان وضعیت تأهل والدین خود را قبل از سن ۱۸ سالگی گزارش دادند. پژوهشگران میزان بروز افسردگی و ضایعات روانی مکرر را در میان این افراد اندازهگیری کردند.
نتایج اولیه نشان داد که نرخ افسردگی در میان فرزندان طلاق حدود ۱۹ درصد و در میان افراد با والدین غیرمتأهل حدود ۱۸.۷ درصد است. این میزان در مقایسه با نرخ ۱۴.۱ درصدی افراد دارای والدین متأهل بسیار بالاتر بود. اما بررسی عوامل زمینه ای، تصویر کاملاً متفاوتی را در برابر محققان قرار داد.
با وارد کردن متغیر بیماریهای روانی والدین به محاسبات آماری، ارتباط میان طلاق والدین و افسردگی فرزندان ۶۸ درصد کاهش یافت. همچنین سوءمصرف مواد توسط والدین، این ارتباط آماری را ۴۹ درصد دیگر تضعیف کرد. هنگامی که محققان تمامی ناگواریهای دوران کودکی و وضعیت اقتصادی-اجتماعی را لحاظ کردند، پیوند آماری میان طلاق والدین و افسردگی بزرگسالی بهطور کامل ناپدید شد.
پیامدهای پژوهش برای متخصصان سلامت روان
این یافتهها به روشنی اثبات میکنند که طلاق والدین به خودی خود علت ریشهای بروز افسردگی در بزرگسالی نیست. مجموعهای از عوامل ژنتیکی و محیطی همراه با طلاق مانند اختلالات روانی والدین، خطر ابتلا به افسردگی را افزایش میدهند. آگاهی از این موضوع به روانشناسان کمک میکند تا مداخلات درمانی خود را بر کاهش آسیبهای محیطی و درمان سلامت روان والدین متمرکز کنند.
تحلیل دقیق این دادهها نشان میدهد که ارائه خدمات روانشناختی به والدین درگیرِ بحران، سلامت روانی فرزندان را در درازمدت تضمین میکند. حمایت از خانوادههای در معرض خطر و درمان بیماریهای روانی والدین، اثرات منفی تغییر ساختار خانواده را به حداقل میرساند. روانشناسان با تمرکز بر عوامل ریشهای میتوانند از بروز افسردگی در نسلهای بعدی جلوگیری کنند.
شناسنامه و منبع مقاله علمی
-
عنوان اصلی مقاله: Long After the Split: The Association Between Parental Divorce and Mental Health in Adults
-
نویسندگان: Mary Kate Schilke, Philip Baiden, Esme Fuller-Thomson
-
مرجع و مجله: Psychiatry Research
-
شماره ثبت مقاله (PMCID / DOI): https://doi.org/10.1016/j.psychres.2024.116180
-
لینک دسترسی مستقیم به مقاله علمی: https://www.psypost.org/the-link-between-parental-divorce-and-depression-might-not-be-what-it-seems/
