افزایش فشار کاری، پیچیدگی مشکلات مراجعان و محدودیت ظرفیت پذیرش، سلامت روان روانشناسان و درمانگران را با چالش روبهرو کرده است. فرسودگی حرفهای در میان متخصصان سلامت روان فقط بر کیفیت زندگی شخصی آنها اثر نمیگذارد؛ بلکه میتواند توانایی ارائه خدمات درمانی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
به گزارش روان۲۴، انجمن روانشناسی آمریکا در تازهترین پیمایش خود درباره وضعیت حرفهای روانشناسان در سال دو هزار و بیستوپنج گزارش داد که حدود یکسوم متخصصان شرکتکننده همچنان احساس فرسودگی شغلی دارند. این وضعیت در میان روانشناسان تازهکار شدیدتر است و بیش از نیمی از آنها نشانههایی از فرسودگی را گزارش کردهاند.
تازهکارها بیشتر در معرض فرسودگی هستند
نتایج این پیمایش نشان میدهد مرحله حرفهای فعالیت روانشناسان میتواند با میزان فشار روانی آنها ارتباط داشته باشد.
حدود نیمی از روانشناسانی که در مراحل ابتدایی فعالیت حرفهای خود قرار دارند، احساس فرسودگی را گزارش کردهاند. این میزان در میان متخصصان باسابقهتر بهمراتب کمتر است.
تفاوت تجربه حرفهای، میزان استقلال در تصمیمگیری، دسترسی به حمایت تخصصی و توانایی مدیریت پروندههای پیچیده میتواند در شکلگیری این تفاوت نقش داشته باشد.
افزایش نیاز مراجعان، فشار بیشتری ایجاد میکند
یکی از یافتههای مهم پیمایش، افزایش شدت نشانههای روانشناختی در میان مراجعان است. نزدیک به نیمی از روانشناسان شرکتکننده اعلام کردند که شدت مشکلات مراجعان آنها نسبت به گذشته افزایش یافته است.
همچنین بسیاری از متخصصان ظرفیت پذیرش مراجع جدید را نداشتند یا با فهرست انتظار طولانی روبهرو بودند.
این شرایط میتواند فشار کاری درمانگران را افزایش دهد. رسیدگی به پروندههای پیچیده، برنامهریزی جلسات، ثبت اطلاعات درمانی و پیگیری وضعیت مراجعان به زمان و انرژی ذهنی زیادی نیاز دارد.
نظارت بالینی چگونه به درمانگران کمک میکند؟
نظارت بالینی یکی از ابزارهای مهم حمایت از متخصصان سلامت روان است. در این فرایند، درمانگر با کمک یک متخصص باتجربهتر، درباره پروندهها، تصمیمهای حرفهای و چالشهای درمانی گفتوگو میکند.
پژوهشی که در مجله ارزیابی در کار بالینی منتشر شد، ارتباط میان اثربخشی نظارت بالینی و فرسودگی کارکنان حوزه سلامت روان را بررسی کرد.
پژوهشگران اطلاعات دویست و چهار نفر از کارکنان سلامت روان را در مراکز مختلف خدمات درمانی بریتانیا تحلیل کردند. نتایج نشان داد اثربخشی بیشتر نظارت بالینی با سطح پایینتر فرسودگی شغلی ارتباط دارد.
همچنین عواملی مانند تناوب جلسات نظارت، مدت آنها، انتخاب ناظر و شرایط محیط کار در کیفیت این فرایند نقش داشتند.
البته این پژوهش رابطه علت و معلولی را اثبات نمیکند؛ اما اهمیت نظارت بالینی مؤثر را در حمایت از کارکنان سلامت روان برجسته میکند.
چرا درمانگران به حمایت حرفهای نیاز دارند؟
کار روانشناختی با مواجهه مداوم با رنج، بحران و مشکلات عاطفی دیگران همراه است. درمانگران در جلسات مختلف با تجربههایی مانند سوگ، خشونت، اضطراب، افسردگی و تعارضهای خانوادگی روبهرو میشوند.
این مواجهه مستمر میتواند فشار عاطفی ایجاد کند. به همین دلیل، مراقبت از سلامت روان متخصصان باید بخشی از برنامه مدیریت مراکز مشاوره و درمان باشد.
برخی اقدامات میتوانند به کاهش این فشار کمک کنند:
- تنظیم تعداد مراجعان متناسب با ظرفیت درمانگر.
- فراهم کردن جلسات منظم نظارت بالینی.
- ایجاد فرصت برای مشورت با همکاران متخصص.
- حمایت از مرخصی و استراحت کافی.
- آموزش مهارتهای مدیریت فشار روانی.
- فراهم کردن دسترسی محرمانه به خدمات مشاوره برای خود متخصصان.
مسئولیت مراکز درمانی در برابر سلامت روان متخصصان
فرسودگی شغلی را نباید صرفاً نتیجه ضعف مهارتهای فردی یا ناتوانی درمانگر در مدیریت استرس دانست. شرایط محیط کار، حجم پروندهها، محدودیت منابع و نبود حمایت سازمانی نیز در این مسئله نقش دارند.
مراکز مشاوره و درمان باید سلامت روان کارکنان خود را بخشی از کیفیت خدمات حرفهای بدانند. کاهش فشار کاری و ایجاد ساختار حمایتی میتواند به حفظ توان تخصصی درمانگران کمک کند.
جمعبندی
سلامت روان متخصصان، بخشی جداییناپذیر از نظام ارائه خدمات روانشناختی است. روانشناسان و مشاوران برای حفظ کیفیت عملکرد خود به محیط کاری حمایتگر، نظارت بالینی مؤثر و فرصت کافی برای بازیابی انرژی روانی نیاز دارند.
توجه به فرسودگی حرفهای نباید تنها به توصیههای فردی برای استراحت و مراقبت از خود محدود شود. سازمانها نیز باید شرایطی فراهم کنند که متخصصان بتوانند بدون فشار کاری فرساینده، خدمات باکیفیت ارائه دهند.
شناسنامه و منبع مقاله علمی
عنوان اصلی مقاله: Clinical supervision effectiveness in NHS nursing, medical and allied health professionals: Exploring interaction with workplace factors, supervision factors and burnout
نویسندگان: اطلاعات کامل نویسندگان در منبع بررسیشده در دسترس نبود.
مرجع و مجله: ژورنال آو اِوالویشن اِن کلینیکال پِرَکتیس
شماره ثبت مقاله: PMID: ۳۹۴۳۶۳۸۹
لینک دسترسی مستقیم:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/39436389/
