سیاستهای حمایتی دولتها فقط بر وضعیت اقتصادی خانوادهها تأثیر نمیگذارند؛ آنها میتوانند در کاهش مشکلات روانی و پیشگیری از رفتارهای مرتبط با خودکشی نیز نقش داشته باشند. یافتههای یک مرور پژوهشی نشان میدهد حمایتهای مالی، مرخصی با حقوق و کمکهزینههای خانوادگی در بسیاری از مطالعات با بهبود شاخصهای سلامت روان ارتباط داشتهاند.
به گزارش روان۲۴، پژوهشگران در مطالعهای با عنوان «تأثیر سیاستهای شبکه ایمنی اجتماعی بر سلامت روان و پیامدهای خودکشی در ایالات متحده» شواهد مربوط به ۶۴ پژوهش را بررسی کردند. این مقاله ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ در مجله علمی «علوم اجتماعی و پزشکی» منتشر شد و نقش سیاستهای حمایتی را در کاهش مشکلات روانشناختی ارزیابی کرد.
بررسی ۶۴ پژوهش درباره حمایتهای اجتماعی
پژوهشگران برای ارزیابی تأثیر سیاستهای حمایتی، مطالعات مختلفی را درباره برنامههای اقتصادی و اجتماعی در ایالات متحده گردآوری کردند.
این بررسی چند سیاست مهم را در بر میگرفت:
-
اعتبار مالیاتی برای افراد و خانوادههای شاغل با درآمد پایین
-
افزایش حداقل دستمزد
-
مرخصی با حقوق خانوادگی و درمانی
-
اعتبار مالیاتی کودکان
-
کمکهزینه خرید مواد غذایی
-
بیمه بیکاری
-
حمایتهای مالی موقت
-
توقف موقت تخلیه خانهها در دوران همهگیری کرونا
محققان ۵۳ مطالعه درباره شاخصهای سلامت روان و ۱۵ مطالعه درباره پیامدهای مرتبط با خودکشی را بررسی کردند. برخی پژوهشها هر دو گروه پیامدها را ارزیابی کرده بودند.
حمایت اقتصادی چگونه به سلامت روان کمک میکند؟
ناامنی مالی میتواند نگرانی درباره مسکن، غذا، هزینههای درمان و آینده شغلی را افزایش دهد. چنین شرایطی ممکن است فشار روانی افراد را تشدید کند و دسترسی آنها به خدمات مورد نیاز را دشوارتر سازد.
سیاستهای حمایتی میتوانند بخشی از این نگرانیها را کاهش دهند. برای مثال، کمکهزینههای مالیاتی و حمایت غذایی منابع بیشتری در اختیار خانوادهها قرار میدهند. مرخصی با حقوق نیز به کارکنان اجازه میدهد در شرایط بیماری یا نیازهای خانوادگی، بدون ازدستدادن کامل درآمد از خود و اعضای خانواده مراقبت کنند.
این حمایتها علاوه بر بهبود امنیت اقتصادی، ممکن است بخشی از عوامل زمینهساز مشکلات روانی را کاهش دهند.
کدام سیاستها نتایج امیدوارکنندهتری داشتند؟
نتایج مرور پژوهشی نشان داد بیشتر مطالعات مربوط به اعتبار مالیاتی افراد شاغل، مرخصی با حقوق، اعتبار مالیاتی کودکان در سال ۲۰۲۱، کمکهزینه غذایی، بیمه بیکاری و برخی حمایتهای دوران کرونا، کاهش دستکم یکی از شاخصهای نامطلوب سلامت روان یا پیامدهای مرتبط با خودکشی را گزارش کردند.
بااینحال، نتایج مربوط به افزایش حداقل دستمزد یکسان نبودند. برخی مطالعات پیامدهای مثبت و برخی دیگر نتایج متفاوتی گزارش کردند.
این تفاوت نشان میدهد که تأثیر سیاستهای اقتصادی بر سلامت روان به نوع برنامه، نحوه اجرا و شرایط اجتماعی افراد وابسته است.
سلامت روان به سیاستگذاری علمی نیاز دارد
یکی از پیامهای مهم این پژوهش آن است که برنامههای ارتقای سلامت روان نباید فقط به خدمات درمانی محدود شوند. سیاستگذاران باید عوامل اقتصادی و اجتماعی مؤثر بر سلامت روان را نیز در تصمیمگیریهای خود در نظر بگیرند.
حمایت از خانوادههای کمدرآمد، دسترسی به مرخصی با حقوق، تقویت بیمه بیکاری و اجرای برنامههای حمایتی هدفمند میتوانند بخشی از راهبردهای پیشگیری از مشکلات روانشناختی باشند.
البته این مرور پژوهشی ثابت نمیکند که هر برنامه حمایتی بهتنهایی از افسردگی یا خودکشی جلوگیری میکند. نتایج آن نشان میدهد سیاستهای حمایتی در بسیاری از مطالعات با پیامدهای بهتر سلامت روان همراه بودهاند و برای تصمیمگیریهای آینده به بررسی دقیقتر نیاز دارند.
سیاست اجتماعی بخشی از سیاست سلامت روان است
یافتههای این مطالعه توجه سیاستگذاران را به ارتباط میان امنیت اقتصادی و سلامت روان جلب میکند. تصمیمهای مربوط به اشتغال، دستمزد، حمایت از خانواده و تأمین نیازهای اولیه میتوانند پیامدهایی فراتر از اقتصاد داشته باشند.
بنابراین، طراحی سیاستهای عمومی باید سلامت روان را نیز بهعنوان یکی از معیارهای اصلی ارزیابی در نظر بگیرد.
شناسنامه و منبع مقاله علمی
عنوان اصلی: The impact of social safety net policies on mental health and suicide outcomes in the United States: A scoping review
نویسندگان: آنا ای. آستین، لورا سی. هرگنروتر، سارا جی. هوناکر، مگان ای. شاناهان و کارولین ای. چندلر
مجله: علوم اجتماعی و پزشکی
تاریخ انتشار: ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶
شناسه DOI: ۱۰.۱۰۱۶/j.socscimed.۲۰۲۶.۱۱۹۸۹۵
لینک دسترسی: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42828827/
