بیولوژی عشق | هم‌تنظیمی هورمون کورتیزول در زوج‌ها

عنوان انگلیسی: Cortisol slopes and conflict: A spouse’s perceived stress matters
عنوان فارسی: شیب کورتیزول و تعارض: استرس ادراک‌شده همسر مهم است
نویسندگان: M. Rosie Shrout, Megan E. Renna, Annelise A. Madison, Lisa M. Jaremka, Christopher P. Fagundes, William B. Malarkey, Janice K. Kiecolt-Glaser
سال انتشار: سال ۲۰۲۰
لینک مقاله : PMC+1

توضیحات

در یک پژوهش بسیار جالب، دکتر «شراؤت» (Shrout) و همکارانش در دانشگاه اوهایو آمریکا بررسی کردند که آیا سطح کورتیزول همسر می‌تواند روی کورتیزول ما اثر بگذارد یا نه؟ اگر بله، چطور؟ چه زمانی بالا می‌رود؟ چه زمانی پایین می‌آید؟ و آیا کاری از دست ما برمی‌آید؟
برای یافتن جواب، پژوهشگران یک آزمایش دقیق انجام دادند. آن‌ها تعدادی زوج را انتخاب کردند و در مرحله اول، میزان کورتیزول هر فرد را صبح، ظهر و شب اندازه‌گیری کردند. در مرحله دوم، از زوج‌ها خواستند درباره چند موضوع حساس و برانگیزاننده با هم صحبت کنند؛ سپس دوباره سطح کورتیزول آن‌ها اندازه‌گیری شد.
نتیجه کار سه یافته بسیار مهم و ارزشمند داشت:
 یافته اول: بعد از آغاز رابطه، سطح استرس تو فقط به کورتیزول وابسته نیست!
کورتیزول شریک عاطفی‌ات هم وارد بازی می‌شود—حتی اگر تو عامل ایجاد اون کورتیزول نباشی!
یعنی:
اگر همسرت استرس بالایی داشته باشد، شیب کورتیزول تو در طول روز بالا می‌ماند و کاهش طبیعی‌اش اتفاق نمی‌افتد.
اگر همسرت استرس کمی داشته باشد، شیب کورتیزول تو هم شروع به پایین آمدن می‌کند.
و مهم‌تر اینکه این اثر حتی زمانی هم که تو خودت اصلاً استرس نداشته باشی هم رخ می‌دهد.
در واقع بدن شما در رابطه، بخشی از سیستم زیستی هم می‌شود.

 یافته دوم: هر نوع بحث و تنش رابطه‌ای با افزایش کورتیزول همراه است.
اما نکته مهم اینجاست:
اگر با سواد در رابطه بحث کنید (گوش دادن، احترام، بدون تحقیر)، حدود ۱۰ دقیقه بعد از بحث، کورتیزول با سرعت پایین می‌آید.
ولی اگر بحث با توهین، تحقیر، ناسزا یا قطع کردن مداوم همراه باشد، کورتیزول تا ۴ ساعت بعد از بحث همچنان در بدن می‌چرخد و فرد را تحت فشار نگه می‌دارد.
پس سبک بحث، تعیین می‌کند بدن‌تان چقدر زود آرام شود.

یافته سوم: بدن شما در طول زمان، سطح کورتیزول “هر دوی شما” را تنظیم می‌کند.
یعنی یک پارتنر ناامن (پرمناقشه، بی‌ثبات، غیرقابل‌پیش‌بینی) حتی اگر تو آدم کم‌اضطرابی باشی، با گذر زمان سطح کورتیزولت را بالا می‌برد و تو را مضطرب‌تر می‌کند.
و یک پارتنر امن (گرم، قابل اعتماد، مهربان، با ارتباط سالم) حتی اگر تو ذاتاً اضطرابی باشی، سطح کورتیزولت را پایین می‌آورد و آرامت می‌کند.
در واقع رابطه، یک سیستم بیولوژیک مشترک می‌سازد.

در نهایت طبق پژوهش انجام شده بدن ما در رابطه عاشقانه “مرزهای فردی‌اش” را از دست می‌دهد؛ کورتیزول من و تو با هم هماهنگ می‌شود، به نفعمان یا به ضررمان.