سیده مبینا محسنی تکیه
انسانها اغلب انتظار دارند شرایط زندگیشان ثابت و پایدار باقی بماند. وقتی به فروشگاه میرویم، فرض میکنیم پس از بازگشت به خانه، همه وسایل سر جای خود هستند. وقتی با دوستی وقت میگذرانیم و از او جدا میشویم، انتظار داریم دوباره او را ببینیم. تصور کنید اگر دیگر هیچ چیز را نمیتوانستیم مسلم فرض کنیم؟ زندگی معمولاً همان است تا وقتی که ناگهان اینگونه نباشد.
فیلسوفانی مانند دیوید هیوم و برتراند راسل درباره «مسئله استنتاج» نوشتهاند؛ یعنی ما به اشتباه انتظار داریم آینده دقیقاً مثل گذشته باشد. اگرچه پیشبینی بر اساس گذشته منطقی است، اما قطعی نیست که حتماً همان اتفاقات تکرار شوند. این تناقض میان انتظار ثبات و واقعیت تغییر، باعث چالشهای هیجانی در زندگی میشود.
مواجهه با تغییرات بزرگ: همهگیری کووید-۱۹ و پیامدهای آن
در زندگی روزمره، برخی تغییرات جزئیاند، مانند نبودن محصول همیشگی در فروشگاه. اما برخی تغییرات بزرگ و بنیادیناند، مثل همهگیری کووید-۱۹ که زندگی را به طور کامل زیر و رو کرد. در مواجهه با این تغییرات عظیم و بیثباتی، این سؤال مطرح میشود که آیا کار میتواند منبعی از ثبات و تداوم باشد؟ آیا کار میتواند به سلامت هیجانی کمک کند؟ پژوهشگران در مطالعهای جدید به بررسی رابطه احتمالی بین حس عادی بودن هنگام کار و وضعیت هیجانی افراد در چند ماه اول همهگیری پرداختند. آنها «احساس عادی بودن» را به معنای «حسی از ثبات، آشنایی و پیشبینیپذیری پس از تجربه بحران یا اختلال در زندگی روزمره» تعریف کردند. یافتهها نشان داد کسانی که این حس را از طریق کار تجربه کردند، کمتر ناراحت و مضطرب بودند.
چرا تجربه ثبات و آشنایی در کار اهمیت دارد؟
کار ممکن است به کاهش فشار روانی و هیجانی ناشی از بحران کمک کند. داشتن محیطی آشنا و پایدار به افراد امکان میدهد که شرایط دشوار را سخت اما قابل مدیریت ببینند. همچنین این حس میتواند اعتماد به نفس افراد برای مقابله با مشکلات را افزایش دهد و آنها را توانمندتر سازد.
محققان به محدودیتهای مطالعه خود اذعان کردند؛ کار نمیتواند برای همه افراد منبع ثبات باشد و گاهی ممکن است خود عامل بیثباتی و استرس شود. بنابراین، تحقیقات بیشتری برای درک دقیقتر رابطه بین کار و سلامت هیجانی در شرایط بحران مورد نیاز است. اگر زندگی به طور ناگهانی دچار تغییر و آشفتگی شود، بررسی نقش کار و اهمیت حفظ حس عادی بودن از طریق آن میتواند راهگشا باشد. این نگاه میتواند به کاهش اضطراب، افزایش احساس امنیت و ارتقای توان مقابلهای فرد در مواجهه با بحرانها کمک کند.
