عنوان فارسی: تأثیر استرس دوران کودکی بر سلامت روان: نقش توجه انتخابی، کارکرد اجرایی و انعطافپذیری
عنوان انگلیسی: Early life stress and mental health – Attentional bias, executive function and resilience as moderating and mediating factors
نویسندهها: Myoungju Shin و Robyn Brunton
سال انتشار: 2024
موضوع: بررسی تأثیر استرس دوران کودکی (Early Life Stress) بر سلامت روان بزرگسالان با تأکید بر نقش کارکرد اجرایی، توجه انتخابی و انعطافپذیری
لینک مقاله: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S019188692400565?via=ihub
چکیده مقاله
این مقاله علمی منتشرشده در مجله Personality and Individual Differences به بررسی رابطه بین استرس دوران کودکی و سلامت روان بزرگسالان میپردازد. استرس دوران کودکی (شامل تجربه تهدید و محرومیت) به عنوان عاملی مهم در شکلگیری مشکلات روانی شناخته شده است. پژوهش حاضر با استفاده از دو مطالعه، نقش توجه انتخابی به محرکهای تهدیدآمیز، کارکرد اجرایی و انعطافپذیری روانی را بررسی کرده است. نتایج نشان داد که تجربه استرس مزمن دوران کودکی با افزایش مشکلات سلامت روان همراه است و این رابطه تحت تأثیر کارکرد اجرایی و انعطافپذیری قرار میگیرد. بهطور مشخص، کارکرد اجرایی ضعیف با کاهش انعطافپذیری و افزایش مشکلات روانی مرتبط بود، در حالی که انعطافپذیری روانی میتواند برخی پیامدهای منفی ناشی از تجربیات استرسآور در کودکی را کاهش دهد.
توضیحات
این مقاله یکی از پژوهشهای معتبر و جدید در حوزه روانشناسی سلامت روان است که با رویکرد روانشناسی توسعهای و شناختی منتشر شده است. محققان در این مطالعه به بررسی عوامل میانجی و تعدیلکننده در رابطه بین استرس دوران کودکی و سلامت روان پرداختهاند که از لحاظ نظری و عملی اهمیت بالایی دارد. بررسی نقش توجه انتخابی، یعنی گرایش فرد به تمرکز بیشتر روی محرکهای تهدیدآمیز، میتواند به فهم بهتر چگونگی پردازش اطلاعات هیجانی در افرادی که تجربه استرس داشتهاند کمک کند. همچنین، کارکرد اجرایی (تواناییهای شناختی مانند حافظه کاری، برنامهریزی و کنترل توجه) و انعطافپذیری روانی بهعنوان عواملی شناخته شدهاند که میتوانند مسیرهای مخرب ناشی از تجربههای منفی اولیه را تعدیل کنند.
این مقاله برای روانشناسان بالینی، پژوهشگران سلامت روان، متخصصان رشد کودک و همچنین رواندرمانگران اهمیت دارد، زیرا نشان میدهد چگونه فرآیندهای شناختی و هیجانی میتوانند مسیرهای سلامت روان را تحت تأثیر قرار دهند و به طراحی مداخلات هدفمند در کودکی و بزرگسالی کمک کنند.
