سیده مبینا محسنی تکیه
اگر تاکنون فکر کرده‌اید «فکر می‌کنم او نیاز به درمان دارد» یا «کاش می‌رفت درمان می‌شد»، تنها نیستید. تغییرات رفتار عزیزان ممکن است قبل از اینکه خودشان متوجه شوند، برای شما قابل مشاهده باشد. ممکن است عزیزتان در مدیریت احساسات خود مشکل پیدا کند، مانند زود عصبانی شدن یا افسرده به نظر رسیدن. همچنین ممکن است فعالیت‌هایی که قبلاً لذت‌بخش بودند را ترک کند یا مصرف الکل و مواد خود را افزایش دهد. این تغییرات در ابتدا جزئی به نظر می‌رسند، اما با گذشت زمان شدت، تکرار و مدت آنها افزایش می‌یابد.
چرا درمان می‌تواند مفید باشد؟
درمان روانی به عزیز شما کمک می‌کند ریشه تغییرات منفی را شناسایی کند و با درمان‌های مبتنی بر شواهد آشنا شود. همچنین حمایت و راهکارهای موثر دریافت می‌کند. نکته مهم این است که تنها فرد خودش می‌تواند به طور کامل در درمان شرکت کند. شما می‌توانید حمایت کنید، اما انجام کار اصلی به عهده خود اوست.
هیچ کلمه کاملی وجود ندارد
صبور و مهربان باشید؛ هیچ کلمه کامل یا جادویی برای این گفتگو وجود ندارد. نکته مهم این است که نیت شما کمک به عزیزتان باشد. از به کار بردن کلمات «تو» پرهیز کنید و از زبان «من» و «ما» استفاده کنید. به عنوان مثال می‌توانید بگویید: «امیدوارم بتوانم کمک کنم تا قدم‌های بعدی را پیدا کنیم.»
به لحن و صدا توجه کنید
حتی اگر عزیزتان صدایش را بالا ببرد، شما آرام و بدون قضاوت صحبت کنید. به صورت کلامی و غیرکلامی نشان دهید که کنار او هستید. این رفتار باعث می‌شود عزیزتان احساس تهدید یا تنبیه نکند و بتواند با آرامش بیشتری گوش کند.
زمان و مکان مناسب را انتخاب کنید
گفت‌وگو را در فضایی امن و خصوصی انجام دهید تا هر دو بتوانید به‌طور باز صحبت کنید. از گفت‌وگو در زمان‌های خستگی یا عجله خودداری کنید و از عزیزتان بپرسید چه زمانی برای صحبت مناسب است. هدف این است که تمام توجه خود را به گفتگو بدهید و احساس عجله یا حواس‌پرتی نکنید.
ممکن است عزیز شما تمایلی به تغییر نداشته باشد
قبل از گفتگو، روش مدیریت احساسات خود را مشخص کنید. عزیز شما ممکن است مقاوم، دفاعی یا حتی عصبانی شود. او ممکن است رفتار خود را بهترین راه مقابله بداند و از اینکه آن را از او بگیرید، بترسد. حتی اگر او دیدگاه شما را بفهمد، ممکن است هنوز آماده تغییر نباشد. این موضوع به معنای آسیب رساندن عمدی او به شما نیست؛ بلکه ممکن است از این رفتار برای مقابله با افکار و احساساتش استفاده کند.
احتمال نیاز به تکرار گفتگوها
به احتمال زیاد، نیاز است چندین بار درباره درمان با عزیزتان صحبت کنید. گفتگو را به گونه‌ای انجام دهید که درهای گفتگو برای آینده باز بماند. از درمان به عنوان تهدید یا تنبیه استفاده نکنید و از خجالت، سرزنش یا ایجاد احساس گناه خودداری کنید. صحبت درباره درمان را عادی کنید و مشخص کنید چگونه می‌خواهید در پیدا کردن درمانگر یا حضور در جلسات کمک کنید. قول پیگیری دهید و به آن عمل کنید.
بحران‌ها و وضعیت‌های اضطراری
اگر عزیزتان به خود یا دیگران آسیب می‌زند، ممکن است نیاز به درمان اجباری باشد. علائم هشداردهنده شامل تهدید به خودکشی یا آسیب به دیگران و قطع ارتباط با واقعیت است. در شک و تردید، با شماره‌های اضطراری تماس بگیرید: ۹۸۸، ۹۱۱ یا اورژانس محلی.
مراقبت از خودتان
گفت‌وگو درباره درمان می‌تواند استرس‌زا باشد. مشکلات عزیزتان احتمالاً روی شما هم تأثیر گذاشته است، بنابراین به خودتان زمان بدهید تا استراحت و تجدید قوا کنید. ممکن است خودتان نیز به درمان نیاز داشته باشید و در این مسیر بر مهارت‌های مقابله‌ای خود تمرکز کنید. هدف درمان شما نباید تغییر رفتار دیگران باشد، بلکه تنها رفتار قابل کنترل، رفتار خودتان است.
