نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد که سلامت روان و بهزیستی والدین نوجوانان تراجنسیتی پس از آغاز دوره ریاستجمهوری جدید در آمریکا در سال ۲۰۲۵، نسبت به والدین نوجوانان سیسجندر کاهش بیشتری پیدا کرده است. پژوهشگران میگویند تغییرات سیاسی و پیامهای سیاستگذاری در سطح ملی میتواند حتی پیش از ایجاد تغییرات مستقیم در زندگی روزمره خانوادهها، با افزایش نگرانی والدین و کاهش احساس امنیت روانی آنان همراه شود.
مطالعه سلامت روان والدین نوجوانان تراجنسیتی چه چیزی را نشان داد؟
پژوهشگران دانشگاه پرینستون و دانشگاه واشنگتن در این مطالعه بررسی کردند که فضای سیاسی پس از مراسم تحلیف ریاستجمهوری آمریکا در ژانویه ۲۰۲۵ چه تأثیری بر سلامت روان نوجوانان تراجنسیتی و والدین آنان داشته است.
این مطالعه بهصورت طولی انجام شد و دادههای مربوط به سالهای ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ را با اطلاعات جمعآوریشده در هفتههای اطراف مراسم تحلیف سال ۲۰۲۵ مقایسه کرد. در مجموع، ۱۶۰ نوجوان ۱۲ تا ۱۷ ساله و ۱۶۷ والد در پژوهش شرکت داشتند.
از میان نوجوانان شرکتکننده، ۷۳ نفر تراجنسیتی یا غیردودویی بودند و ۸۷ نفر سیسجندر بودند؛ یعنی هویت جنسیتی آنان با جنسیت تعیینشده هنگام تولد مطابقت داشت.
چرا پژوهشگران روی والدین تمرکز کردند؟
پژوهشگران معتقدند سیاستهای کلان اجتماعی و دولتی میتوانند پیامهایی درباره میزان حمایت یا طرد یک گروه اجتماعی منتقل کنند. چنین پیامهایی ممکن است برای اعضای آن گروه و همچنین خانوادههای آنان به یک منبع استرس تبدیل شود.
این موضوع با مفهوم «استرس اقلیت» ارتباط دارد. در این چارچوب، فشارهای روانی فقط از تجربههای شخصی ناشی نمیشوند، بلکه شرایط اجتماعی، تبعیض، تهدیدهای ادراکشده و احساس ناامنی نیز میتوانند بر سلامت روان افراد اثر بگذارند.
در مورد خانوادههای دارای نوجوانان تراجنسیتی، والدین ممکن است علاوه بر نگرانی درباره وضعیت فعلی فرزند خود، پیامدهای احتمالی تصمیمهای سیاسی و اجتماعی آینده را نیز پیشبینی کنند.
افزایش افسردگی و کاهش هیجانهای مثبت در والدین
یکی از یافتههای مهم پژوهش این بود که پیش از انتخابات، سطح افسردگی و هیجانهای مثبت در والدین نوجوانان تراجنسیتی و والدین نوجوانان سیسجندر تفاوت چشمگیری نداشت.
اما پس از مراسم تحلیف، این الگو تغییر کرد.
والدین نوجوانان تراجنسیتی افزایش بیشتری در نشانههای افسردگی و کاهش بیشتری در هیجانهای مثبت گزارش کردند. به بیان دیگر، فاصله میان دو گروه والدین از نظر برخی شاخصهای سلامت روان پس از این رویداد سیاسی بیشتر شد.
پژوهشگران همچنین افزایش تفاوت در میزان اضطراب را مشاهده کردند. والدین نوجوانان تراجنسیتی حتی پیش از انتخابات نیز اضطراب بیشتری نسبت به گروه مقایسهای گزارش کرده بودند، اما این فاصله پس از مراسم تحلیف بیش از دو برابر شد.
اضطراب و افسردگی والدین در هفتههای پس از تحلیف
در بخش دیگری از پژوهش، وضعیت شرکتکنندگان در یک دوره هشتهفتهای در اطراف مراسم تحلیف بهطور پیوسته بررسی شد.
نتایج نشان داد که در این بازه، اضطراب و افسردگی والدین نوجوانان تراجنسیتی بهصورت خطی افزایش پیدا کرد. در مقابل، والدین نوجوانان سیسجندر تغییر منظم و قابلتوجهی در این دو شاخص نشان ندادند.
این یافته برای پژوهشگران اهمیت داشت؛ زیرا نشان میداد تغییرات مشاهدهشده صرفاً ناشی از یک تفاوت ثابت میان دو گروه والدین نبود و ممکن است با فضای سیاسی جدید ارتباط داشته باشد.
نگرانی درباره آینده فرزندان؛ عاملی مهم در سلامت روان والدین
پژوهشگران برای بررسی علت احتمالی این تفاوت، میزان نگرانی والدین درباره فرزندان و همچنین حمایت اجتماعی ادراکشده آنان را ارزیابی کردند.
تحلیلهای اکتشافی نشان داد که افزایش نگرانی درباره فرزندان میتواند یکی از عوامل مرتبط با کاهش سلامت روان والدین نوجوانان تراجنسیتی باشد.
با این حال، پژوهشگران تأکید کردهاند که این نتیجه بهتنهایی رابطه علت و معلولی را ثابت نمیکند. بنابراین نمیتوان با قطعیت گفت که افزایش نگرانی مستقیماً باعث افزایش افسردگی یا اضطراب شده است.
از سوی دیگر، حمایت اجتماعی میان دو گروه تفاوت مشخصی نداشت. هر دو گروه والدین سطوح نسبتاً بالایی از حمایت اجتماعی را گزارش کردند. این موضوع نشان میدهد که حتی برخورداری از حمایت خانوادگی یا اجتماعی ممکن است همیشه برای خنثی کردن فشار روانی ناشی از یک فضای سیاسی نگرانکننده کافی نباشد.
چرا تغییرات سلامت روان در والدین بیشتر از نوجوانان بود؟
یکی از پرسشهای مهم پژوهش این بود که چرا تغییرات سلامت روان در والدین واضحتر از خود نوجوانان مشاهده شد.
پژوهشگران پاسخهای تشریحی شرکتکنندگان را نیز بررسی کردند. در این بخش، والدین نوجوانان تراجنسیتی بیشتر از خود نوجوانان درباره مسائل مربوط به هویت جنسیتی و نگرانیهای شدید عاطفی صحبت کرده بودند.
به نظر پژوهشگران، یکی از توضیحات احتمالی این است که والدین ممکن است تهدیدهای بلندمدت را زودتر و شدیدتر از نوجوانان درک کنند.
برای مثال، والدین ممکن است هنگام مشاهده تغییرات سیاسی، پیش از آنکه پیامد مستقیمی در زندگی فرزندشان رخ دهد، درباره آینده تحصیل، مراقبتهای پزشکی، امنیت اجتماعی و حقوق فرزند خود نگران شوند.
در زمان انجام این نظرسنجیها، بسیاری از دستورهای اجرایی مورد اشاره در پژوهش هنوز در عمل زندگی روزمره بیشتر شرکتکنندگان را تغییر نداده بودند و برخی از آنها نیز با چالشهای حقوقی مواجه شده بودند. بنابراین ممکن است نوجوانان هنوز پیامدهای مستقیم این تغییرات را تجربه نکرده باشند، در حالی که والدین از قبل در حال ارزیابی خطرهای احتمالی آینده بودهاند.
وضعیت سلامت روان خود نوجوانان چگونه بود؟
نتایج مربوط به نوجوانان با نتایج مربوط به والدین تفاوت داشت.
در مقایسه اصلی، تفاوتهای مربوط به سلامت روان نوجوانان تراجنسیتی و سیسجندر پس از مراسم تحلیف در بیشتر مدلهای آماری کوچک و از نظر آماری معنادار نبود.
با این حال، نوجوانان تراجنسیتی کاهش در هیجانهای مثبت را نشان دادند. همچنین الگوی اضطراب در دو گروه متفاوت بود.
در دوره پس از انتخابات، میزان اضطراب در نوجوانان سیسجندر کاهش یافت، اما اضطراب نوجوانان تراجنسیتی تقریباً ثابت باقی ماند.
بنابراین پژوهشگران نتیجه نگرفتند که همه شاخصهای سلامت روان نوجوانان تراجنسیتی بلافاصله پس از مراسم تحلیف بهطور محسوسی بدتر شده است. یافتهها بیشتر نشاندهنده تغییرات آشکارتر در وضعیت روانی والدین آنان بود.
محدودیتهای پژوهش چیست؟
با وجود اهمیت یافتهها، نتایج این پژوهش باید با توجه به محدودیتهای آن تفسیر شود.
نخست اینکه بیشتر خانوادههای شرکتکننده سفیدپوست، تحصیلکرده و دارای درآمد بالا بودند. همچنین بخش عمده والدین شرکتکننده گرایش سیاسی لیبرال داشتند.
بنابراین نمیتوان نتایج را بدون احتیاط به همه خانوادههای دارای نوجوانان تراجنسیتی تعمیم داد.
ممکن است والدینی با دیدگاههای سیاسی متفاوت یا والدینی که حمایت کمتری از هویت جنسیتی فرزند خود دارند، واکنش روانشناختی متفاوتی نسبت به تحولات سیاسی نشان دهند.
اندازه نمونه نیز نسبتاً محدود بود. بهویژه تفاوتهای مشاهدهشده در میان نوجوانان کوچکتر و ناپایدارتر از تفاوتهای مشاهدهشده در میان والدین بود.
به همین دلیل، پژوهشگران بر ضرورت انجام مطالعات آینده با نمونههای بزرگتر و متنوعتر تأکید کردهاند.
پیامدهای احتمالی برای روانشناسان و خانوادهها
این پژوهش یک نکته مهم برای متخصصان سلامت روان دارد: هنگام ارزیابی وضعیت روانی نوجوانان تراجنسیتی، نباید سلامت روان والدین و فضای اجتماعی پیرامون خانواده نادیده گرفته شود.
والدین ممکن است با نگرانیهایی مواجه باشند که مستقیماً در علائم روانشناختی نوجوان دیده نمیشود. نگرانی درباره آینده فرزند، احساس ناامنی، ترس از تبعیض و پیشبینی پیامدهای احتمالی تغییرات اجتماعی میتواند فشار روانی قابلتوجهی ایجاد کند.
از این منظر، حمایت روانشناختی از خانواده میتواند بخشی از یک رویکرد جامع برای کمک به نوجوانان تراجنسیتی باشد.
با این حال، این یافتهها به معنای آن نیست که تحولات سیاسی تنها یا قطعیترین علت تغییرات سلامت روان والدین بودهاند. پژوهش حاضر یک ارتباط زمانی و آماری را بررسی کرده است و برای تعیین سازوکارهای دقیق و رابطه علت و معلولی، به مطالعات بیشتری نیاز است.
پژوهش منتشرشده در مجله «Psychological Science» نشان میدهد که پس از مراسم تحلیف ریاستجمهوری آمریکا در سال ۲۰۲۵، والدین نوجوانان تراجنسیتی کاهش بیشتری در سلامت روان و بهزیستی خود نسبت به والدین نوجوانان سیسجندر گزارش کردند.
افزایش اضطراب و افسردگی در والدین، کاهش هیجانهای مثبت و افزایش نگرانی درباره آینده فرزندان از مهمترین الگوهای مشاهدهشده در این مطالعه بود.
در مقابل، تغییرات سلامت روان در خود نوجوانان محدودتر و در بسیاری از تحلیلها از نظر آماری معنادار نبود.
پژوهشگران معتقدند یکی از توضیحات احتمالی این است که والدین ممکن است پیامدهای بلندمدت تغییرات سیاسی را زودتر از فرزندان خود پیشبینی کنند. با این حال، برای بررسی این موضوع و مشخص شدن پیامدهای بلندمدت فضای سیاسی بر خانوادههای دارای نوجوانان تراجنسیتی، مطالعات گستردهتر و متنوعتری لازم است.
شناسنامه و منبع مقاله علمی
عنوان اصلی مقاله:
Reduced Mental Health and Well-Being in Parents of Transgender Youth Following the 2025 U.S. Presidential Inauguration
عنوان فارسی پیشنهادی:
کاهش سلامت روان و بهزیستی والدین نوجوانان تراجنسیتی پس از مراسم تحلیف ریاستجمهوری آمریکا در سال ۲۰۲۵
نویسندگان:
Rachel A. Leshin، Aditi Kodipady، Grey F. Raber، Natalie M. Gallagher و Kristina R. Olson
مرجع و مجله:
Psychological Science، جلد ۳۷، شماره ۸، صفحات ۵۸۶ تا ۵۹۹
تاریخ انتشار آنلاین:
۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶
ناشر:
SAGE Journals
شماره ثبت مقاله (DOI):
10.1177/09567976261461126
شناسه PubMed:
42479964
PMCID:
برای این مقاله در صفحه ناشر، شناسه PMCID ارائه نشده است.
لینک دسترسی مستقیم به مقاله علمی:
مشاهده مقاله در Psychological Science
منبع خبری مورد بررسی:
گزارش PsyPost درباره این پژوهش
