پژوهش تازهای که در نوامبر ۲۰۲۶ در مجله علمی «فرانتیرز در روانشناسی» منتشر شد، نشان میدهد فعالیت بدنی منظم میتواند با کاهش نشانههای درونیسازیشده مانند اضطراب، افسردگی و مشکلات هیجانی در نوجوانان ارتباط داشته باشد. این مطالعه همچنین نقش بازنگری شناختی را بهعنوان یکی از مسیرهای احتمالی ارتباط میان ورزش و سلامت روان بررسی کرده است.
به گزارش روان۲۴، پژوهشگران در این مطالعه تلاش کردند رابطه ورزش و سلامت روان نوجوانان را در طول زمان بررسی کنند. برخلاف مطالعاتی که فقط وضعیت افراد را در یک مقطع ارزیابی میکنند، این پژوهش تغییرات فردی را طی چند سال دنبال کرد تا مشخص شود افزایش یا کاهش فعالیت بدنی چه ارتباطی با تغییرات روانشناختی دارد.
بررسی تغییرات روانشناختی در طول دو سال
این پژوهش با مشارکت ۱۰۷۵ نوجوان چینی انجام شد. محققان اطلاعات شرکتکنندگان را در سه مرحله و با فاصلههای یکساله جمعآوری کردند. سپس ارتباط میان فعالیت بدنی، بازنگری شناختی و نشانههای درونیسازیشده را با استفاده از مدلهای آماری طولی بررسی کردند.
نتایج نشان داد افزایش فعالیت بدنی در یک دوره زمانی با کاهش نشانههای درونیسازیشده در دوره بعد ارتباط دارد. پژوهشگران همچنین رابطه معکوسی میان این دو متغیر مشاهده کردند؛ به این معنا که کاهش مشکلات روانشناختی نیز در برخی مراحل با افزایش فعالیت بدنی در آینده همراه بود.
یکی دیگر از یافتههای مطالعه به نقش بازنگری شناختی مربوط میشد. این مهارت به افراد کمک میکند موقعیتهای دشوار را از زاویهای متفاوت تفسیر کنند و برداشت اولیه خود را تغییر دهند. تحلیل پژوهشگران نشان داد بازنگری شناختی میتواند بخشی از ارتباط میان فعالیت بدنی و کاهش مشکلات روانشناختی را توضیح دهد.
چرا ورزش میتواند بر سلامت روان اثر بگذارد؟
فعالیت بدنی فقط بر آمادگی جسمانی تأثیر نمیگذارد؛ بلکه میتواند با تغییرات هیجانی و شناختی نیز ارتباط داشته باشد. نوجوانان در دوره رشد با فشارهای تحصیلی، تغییرات اجتماعی و چالشهای هویتی روبهرو میشوند. ورزش میتواند فرصتی برای تخلیه تنش، تجربه موفقیت و تقویت احساس توانمندی فراهم کند.
از سوی دیگر، فعالیتهای ورزشی گروهی زمینه تعامل اجتماعی و تقویت ارتباط با همسالان را ایجاد میکنند. این تجربهها ممکن است به نوجوانان کمک کنند موقعیتهای تنشزا را بهتر مدیریت کنند و راهبردهای سازگارانهتری برای تنظیم هیجان به کار بگیرند.
بااینحال، پژوهش حاضر بهتنهایی ثابت نمیکند که ورزش مستقیماً باعث کاهش اضطراب یا افسردگی میشود. یافتهها از ارتباط طولی میان متغیرها حمایت میکنند و برای اثبات رابطه علت و معلولی، انجام مطالعات مداخلهای ضروری است.
پیام پژوهش برای خانوادهها و نظام آموزشی
یافتههای این مطالعه اهمیت گنجاندن فعالیت بدنی در برنامه روزانه نوجوانان را برجسته میکند. خانوادهها و مدارس میتوانند با فراهمکردن فرصت ورزش منظم، به تقویت سلامت جسمانی و روانشناختی نوجوانان کمک کنند.
همچنین بهتر است برنامههای ورزشی فقط بر رقابت و عملکرد جسمانی تمرکز نکنند. ایجاد محیطی حمایتگر، توجه به علاقه نوجوانان و فراهمکردن فرصت مشارکت گروهی میتواند تجربه ورزش را به عاملی مثبت در رشد روانشناختی تبدیل کند.
این پژوهش یادآوری میکند که سلامت روان نوجوانان تحت تأثیر مجموعهای از عوامل رفتاری، شناختی و اجتماعی قرار دارد و فعالیت بدنی میتواند یکی از اجزای مهم برنامههای ارتقای سلامت روان در این دوره باشد.
شناسنامه و منابع
-
عنوان اصلی مقاله: Within-person longitudinal associations among physical exercise, cognitive reappraisal, and internalizing symptoms in adolescents
-
نویسندگان: هوائون ژانگ و بوهنگ وی
-
مجله: فرانتیرز در روانشناسی
-
بخش تخصصی: روانشناسی ورزش
-
تاریخ انتشار: ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶
-
شناسه DOI: 10.3389/fpsyg.2026.2024947
-
لینک دسترسی مستقیم: https://doi.org/10.3389/fpsyg.2026.2024947
