سیده مبینا محسنی تکیه
ویزای T یکی از حیاتی‌ترین ابزارهای قانونی ایالات متحده برای حمایت از قربانیان شدید قاچاق انسان و مسئولیت‌پذیری قاچاقچیان است. این ویزا به قربانیانی که با نیروهای انتظامی در کشف، تحقیق یا پیگرد قانونی جرایم قاچاق همکاری می‌کنند، امکان می‌دهد تا وضعیت قانونی موقت دریافت کنند و تا چهار سال در کشور بمانند و مجاز به کار باشند. برای کسانی که سال‌ها تحت استثمار، اجبار و خشونت قرار گرفته‌اند، ویزای T امنیت، ثبات و مسیری برای بازسازی زندگی فراهم می‌کند و در عین حال به عدالت رساندن قاچاقچیان کمک می‌کند.
تاریخچه و ایجاد ویزای T
کنگرهٔ آمریکا ویزای T را در سال ۲۰۰۰ از طریق قانون حمایت از قربانیان قاچاق و خشونت ایجاد کرد. این قانون به‌طور مشخص قربانیان را به عنوان منبع اصلی شواهد علیه قاچاقچیان شناسایی کرد و دریافت که تنها با حفاظت قانونی از آنان در برابر اخراج و تلافی می‌توان همکاری مؤثر آنان را تضمین کرد. برای واجد شرایط بودن، متقاضیان باید نشان دهند که اخراج از آمریکا باعث سختی یا آسیب شدید خواهد شد. همچنین متقاضیان باید شرایط قانونی اقامت در آمریکا را داشته باشند؛ سابقه کیفری، برخی شرایط پزشکی یا نقض قوانین مهاجرتی گذشته می‌تواند مانع پذیرش شود. این قانون همچنین شامل حفاظت از خانواده قربانی، از جمله والدین، فرزندان و خواهران و برادران مجرد، در شرایط خطر ناشی از تجربه قاچاق است.
چالش‌ها و تهدیدها علیه ویزای T
با وجود ارزش اثبات‌شده، ویزای T با حملات مستمر مواجه شده است. دولت پیشین ترامپ خواستار حذف کامل این برنامه شد و مدعی شد که “قربانی بودن نباید پایه‌ای برای دریافت مزایای مهاجرتی باشد.” این دیدگاه واقعیت قاچاق انسان را نادیده گرفته و یکی از مؤثرترین ابزارهای نیروهای انتظامی برای مقابله با شبکه‌های قاچاق را تضعیف می‌کند. بدون حمایت‌های ویزای T، قربانیان انگیزه کمی برای همکاری با پلیس و دادستان‌ها دارند و در عین حال با خطرات جدی روبرو می‌شوند. این ترس باعث می‌شود قاچاقچیان آزاد بمانند، پرونده‌ها فرو بریزند و شبکه‌های قاچاق بدون مجازات فعالیت کنند. ویزای T نه تنها از قربانیان محافظت می‌کند، بلکه توانایی نیروهای انتظامی برای کشف و پیگرد قانونی قاچاق را تقویت می‌کند. در غیاب آن، اطلاعات دست اول و شهادت‌های قربانی که برای تحقیقات حیاتی است، کاهش می‌یابد و موفقیت پرونده‌ها به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
آمار و اهمیت عملی ویزای T
آمارها نشان‌دهنده اهمیت این برنامه است. در سال مالی ۲۰۲۳، وزارت امنیت داخلی به ۲۱۸۱ قربانی و ۱۴۹۵ عضو خانواده واجد شرایط ویزای T اعطا کرد. اما از آغاز دومین دوره ریاست‌جمهوری ترامپ، برنامه به شدت تضعیف شد. برای اولین بار در تاریخ ویزای T، رد درخواست‌ها از تاییدها پیشی گرفت و سیاست‌هایی بازگشته که به اداره مهاجرت و گمرک اجازه می‌دهد بلافاصله علیه متقاضیان رد شده اقدام به اخراج کند و حمایت‌هایی که پیش‌تر از متقاضیان محافظت می‌کرد، حذف شد. این تغییرات اثر بازدارنده شدیدی ایجاد کرده و قربانیان را از گزارش جرایم یا درخواست کمک منصرف می‌کند، زیرا می‌دانند این اقدام می‌تواند منجر به بازداشت یا اخراج شود. بدون شهادت قربانیان، تقریباً امکان محاکمه و مسئولیت‌پذیری قاچاقچیان وجود ندارد.
تهدیدهای ناشی از سیاست‌های مهاجرتی
فعالان حقوق مهاجران می‌گویند که رویکرد تهاجمی دولت ترامپ، به قاچاقچیان اجازه می‌دهد با تهدید به اخراج، قربانیان را کنترل کنند. دستورالعمل جدید USCIS در فوریه ۲۰۲۵ این ترس را افزایش داد و اجازه داد حتی هنگام بررسی درخواست ویزای T، اطلاعیه‌های حضور برای اخراج صادر شود. طبق نظرسنجی بهار ۲۰۲۵ توسط اتحاد حمایت از مهاجران قربانی، بیش از سه‌چهارم وکلا و فعالان گزارش کردند که موکلانشان از تماس با نیروهای انتظامی می‌ترسند. برخی فعالان حتی از توصیه به قربانیان برای کمک گرفتن از پلیس خودداری می‌کنند تا ایمنی موکلان حفظ شود. یک نمونه شامل قربانی قاچاق بدون سابقه کیفری بود که توسط ICE بازداشت شد. این سیاست‌ها ابزار قدرتمندی در دست قاچاقچیان است که از آن برای کنترل و ساکت کردن قربانیان استفاده می‌کنند.
تلاش‌های قانونی برای حفاظت از متقاضیان ویزای T
در پاسخ به این تهدیدها، نمایندگان دموکرات گوئن مور و جیمی پانتا در آگوست ۲۰۲۵، لایحه حفاظت از شاهدان و قربانیان مهاجر را معرفی کردند. این لایحه اکثر متقاضیان ویزای T را از بازداشت و اخراج محافظت می‌کند و اطمینان می‌دهد که قربانیان به دلیل ارائه اطلاعات مجازات نشوند. چنین حمایت‌هایی برای عملکرد صحیح ویزای T مطابق با هدف کنگره ضروری است. همزمان، کاهش کارکنان USCIS باعث طولانی شدن زمان پردازش درخواست‌ها شده و قربانیان را در وضعیت نامطمئن قانونی قرار داده است. در حالی که زمان انتظار متوسط ۱۵ ماه تخمین زده شده بود، گزارش‌ها نشان می‌دهد این زمان ممکن است حتی به دو دهه برسد. در این مدت، بسیاری از متقاضیان قادر به کار قانونی نیستند و وابسته به حداقل حمایت‌ها می‌شوند. عدم قطعیت طولانی، ترومای قربانیان را تشدید کرده و وعده امنیت را با اضطراب و بی‌ثباتی جایگزین می‌کند.
تقویت ویزای T؛ ضرورت اخلاقی و عملی
تضعیف برنامه ویزای T مانع قاچاق نمی‌شود بلکه آن را تسهیل می‌کند. حفاظت و تقویت ویزای T نه تنها یک ضرورت اخلاقی برای قربانیان است، بلکه یک نیاز عملی برای نیروهای انتظامی و امنیت عمومی نیز به شمار می‌رود. وقتی قربانیان در امنیت هستند، قاچاقچیان آشکار می‌شوند. وقتی قربانیان از ترس سکوت می‌کنند، قاچاقچیان آزاد می‌مانند و شبکه‌های قاچاق بدون مجازات به فعالیت ادامه می‌دهند.
