📅 پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵ | ۱۳:۱۹📂 خبر مهم اول🆔 کد خبر: 14062✍️ خبرنگار: ستایش ایدی زاده ستایش ایدی زاده🖨 چاپ

چرا همیشه یک نفر بار همه را به دوش می‌کشد؟

چند دانشجو در حال انجام پروژه گروهی دانشگاهی با مشارکت نابرابر اعضا
تقسیم نابرابر مسئولیت‌ها در پروژه‌های دانشگاهی یکی از مشکلات رایج تجربه دانشجویی است. در بسیاری از گروه‌ها، چند نفر بخش عمده کار را انجام می‌دهند، درحالی‌که بعضی اعضا مشارکت محدودی دارند؛ بااین‌حال، همه در نهایت از نتیجه مشترک پروژه امتیاز می‌گیرند. این وضعیت علاوه بر ایجاد نارضایتی، می‌تواند اعتماد میان دانشجویان را کاهش دهد و هدف آموزشی فعالیت‌های گروهی را زیر سؤال ببرد.

به گزارش روان۲۴، کار گروهی یکی از روش‌های رایج آموزش در دانشگاه‌هاست که با هدف تقویت همکاری، مسئولیت‌پذیری و مهارت حل مسئله اجرا می‌شود. بااین‌حال، تفاوت در میزان مشارکت اعضا باعث شده است برخی پروژه‌های گروهی به تجربه‌ای ناعادلانه برای دانشجویان تبدیل شوند. روان‌شناسی اجتماعی برای توضیح بخشی از این رفتارها از مفهومی به نام «تنبلی اجتماعی» استفاده می‌کند.

چرا بعضی دانشجویان در گروه کمتر کار می‌کنند؟

 

تنبلی اجتماعی به پدیده‌ای گفته می‌شود که در آن افراد هنگام انجام فعالیت گروهی، نسبت به زمانی که به‌تنهایی مسئول انجام یک کار هستند، تلاش کمتری می‌کنند. یکی از دلایل این رفتار، کاهش احساس مسئولیت فردی است. وقتی نتیجه نهایی به عملکرد تمام اعضای گروه وابسته باشد، ممکن است برخی افراد تصور کنند دیگران کم‌کاری آن‌ها را جبران خواهند کرد.

مشخص نبودن وظایف نیز این مشکل را تشدید می‌کند. اگر اعضای گروه ندانند چه کسی مسئول جمع‌آوری اطلاعات، نگارش، ارائه یا بررسی نهایی است، ارزیابی میزان مشارکت هر فرد دشوار می‌شود.

گاهی نیز اعتماد بیش از حد به اعضای فعال گروه باعث می‌شود برخی دانشجویان مسئولیت کمتری بپذیرند. در چنین شرایطی، چند نفر به‌تدریج بار اصلی پروژه را بر عهده می‌گیرند و سایر اعضا به مشارکت حداقلی عادت می‌کنند.

البته این مسئله همیشه ناشی از بی‌مسئولیتی نیست. کمبود مهارت، ضعف در مدیریت زمان، ناآشنایی با موضوع و اختلاف در شیوه انجام کار نیز می‌توانند بر میزان مشارکت افراد تأثیر بگذارند.

 

وقتی نمره مشترک به احساس بی‌عدالتی تبدیل می‌شود

 

یکی از مهم‌ترین چالش‌های پروژه‌های گروهی، ارزیابی یکسان اعضایی است که سهم برابری در انجام کار نداشته‌اند. دانشجویی که ساعت‌ها برای تکمیل پروژه وقت گذاشته است، ممکن است از دریافت نمره مشابه با فردی که مشارکت محدودی داشته، احساس نارضایتی کند.

تکرار چنین تجربه‌هایی می‌تواند انگیزه همکاری را کاهش دهد. در نتیجه، برخی دانشجویان در پروژه‌های بعدی تمایل کمتری به مشارکت پیدا می‌کنند یا ترجیح می‌دهند تمام مسئولیت‌ها را شخصاً بر عهده بگیرند. این رفتار در بلندمدت فرصت یادگیری مهارت‌های ارتباطی و همکاری را نیز محدود می‌کند.

پژوهش‌های روان‌شناسی اجتماعی درباره تنبلی اجتماعی نشان داده‌اند که قابل‌شناسایی بودن عملکرد فردی، اهمیت وظیفه و احساس تعلق به گروه می‌توانند بر میزان تلاش اعضا تأثیر بگذارند. بنابراین، صرف قرار دادن چند دانشجو در یک گروه برای شکل‌گیری همکاری مؤثر کافی نیست.

دانشگاه چگونه کار گروهی را به یک تجربه واقعی یادگیری تبدیل کند؟

 

استادان می‌توانند با تعریف دقیق وظایف، تعیین مسئولیت‌های مشخص و بررسی میزان مشارکت هر دانشجو، احتمال تقسیم ناعادلانه کار را کاهش دهند. ارزیابی فردی در کنار نمره گروهی نیز به اعضا کمک می‌کند مسئولیت سهم خود را جدی‌تر بگیرند.

علاوه بر این، بهتر است گروه‌ها در ابتدای پروژه درباره زمان‌بندی، شیوه ارتباط و انتظارات متقابل به توافق برسند. ثبت پیشرفت کار و برگزاری جلسات کوتاه برای بررسی وظایف نیز می‌تواند از انباشته شدن مسئولیت‌ها بر دوش چند نفر جلوگیری کند.

در نهایت، کار گروهی زمانی به هدف آموزشی خود می‌رسد که همه اعضا فرصت مشارکت واقعی داشته باشند. دانشگاه‌ها با اصلاح شیوه طراحی و ارزیابی پروژه‌های مشترک می‌توانند همکاری را از یک تکلیف اجباری به مهارتی کاربردی برای زندگی حرفه‌ای و اجتماعی تبدیل کنند.

شناسنامه و منابع

اولین منبع

  • عنوان: اثرات تنبلی اجتماعی در کار گروهی

  • نویسندگان: بیب لاتانه، کیپ ویلیامز و استفان هارکینز

  • مجله: مجله شخصیت و روان‌شناسی اجتماعی

  • سال انتشار: ۱۹۷۹

  • شناسه DOI: ۱۰.۱۰۳۷/۰۰۲۲-۳۵۱۴.۳۷.۶.۸۲۲

دومین منبع 

  • عنوان: تنبلی اجتماعی و تسهیل اجتماعی

  • نویسندگان: کیپ ویلیامز، استفان هارکینز و بیب لاتانه

  • مجله: مرور روان‌شناختی

  • سال انتشار: ۱۹۸۱

  • شناسه DOI: ۱۰.۱۰۳۷/۰۰۳۳-295X.۸۸.۲.۱۵۵

سومین منبع

  • عنوان: روان‌شناسی اجتماعی؛ بررسی رفتار فرد در گروه

  • نویسندگان: الیوت آرونسون، تیموتی ویلسون و ساموئل سامرز

  • موضوع: رفتار گروهی، مسئولیت اجتماعی و همکاری

  • مرجع: انتشارات پیرسون

اشتراگ گذاری

▼
X
Facebook
LinkedIn
Telegram
WhatsApp
Email
Pinterest

مطالب مرتبط

▼

معرفی دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران / بیش از شش دهه آموزش و پژوهش

دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران از مراکز باسابقه آموزش و پژوهش در حوزه روان‌شناسی و علوم تربیتی ایران است که فعالیت خود را از سال ۱۳۴۴ آغاز کرد.
  ۱۴۰۵/۰۹/۰۱ ۰۳:۱۹

پرسشنامه تنظیم هیجان ERQ-۳۰

پرسشنامه ERQ-30 ابزاری برای بررسی راهبردهای تنظیم هیجان است که نسخه فارسی آن در پژوهشی با مشارکت بزرگسالان ایرانی اعتبارسنجی شده است.
  ۱۴۰۵/۰۹/۰۱ ۰۳:۰۶

ورزش، آرامش ذهن نوجوانان

پژوهشی تازه نشان می‌دهد فعالیت بدنی منظم می‌تواند با کاهش نشانه‌های اضطراب و افسردگی در نوجوانان ارتباط داشته باشد.
  ۱۴۰۵/۰۹/۰۱ ۰۲:۵۴

آموزش حمایت روانی امدادگران

کارگاه مشترک هلال‌احمر ایران و صلیب سرخ با هدف تقویت مهارت‌های حمایت روانی از نیروهای امدادی برگزار شد.
  ۱۴۰۵/۰۹/۰۱ ۰۲:۳۶

معرفی کتاب | وقتی نیچه گریست، سفری به اعماق رنج انسان

رمان وقتی نیچه گریست اثر اروین یالوم، با پیوند فلسفه و روان‌درمانی، به بررسی تنهایی، ترس از مرگ، عشق و معنای زندگی می‌پردازد.
  ۱۴۰۵/۰۹/۰۱ ۰۲:۰۷

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشنهاد سردبیر/آموزش روانشناسی

▼
  • برگزیده‌ها
  • پربازدیدها
  • آخرین اخبار

دسته‌بندی‌ها

کلینیک روانشناسی افروغ
پیمایش به بالا