📅 سه‌شنبه ۰۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ | ۱۳:۳۴📂 کودک و نوجوان🆔 کد خبر: 9694✍️ خبرنگار: مدیر سایت مدیر سایت🖨 چاپ

جنگ چه پیامدهای اجتماعی برای کودکان دارد؟

به گزارش روان ۲۴ به نقل از ایرنا، محمدمهدی سیدناصری درباره پیامدهای اجتماعی جنگ بر کودکان، به اختلال در آموزش و خسارت سرمایه انسانی قطع یا اختلال در آموزش اشاره کرد و افزود: تعطیلی مدارس و آموزش حضوری، معلمان غایب و جابه‌جایی خانواده‌ها در شرایط خاص جنگی باعث افت تحصیلی، ترک تحصیل و کاهش مهارت‌های پایه‌ای دانش آموزان می‌شود که به کاهش سرمایه انسانی نسل بعدی می‌انجامد.

وی ادامه داد: پژوهش‌های بین‌المللی نشان می‌دهد آموزش ناپایدار در دوره‌های بحرانی منجر به افزایش نرخ ترک تحصیل و افت طولانی‌مدت درآمد در آینده می‌شود.

 

تکوین «فرهنگ اضطراب» از پیامدهای جنگ تحمیلی

سیدناصری، احساس ناامنی مداوم و تکوین فرهنگ اضطراب را از دیگر پیامدهای جنگ تحمیلی دانست و اظهار کرد: تجربه خشونت یا حتی قرار گرفتن مکرر در معرض تهدید و اخبار خشونت‌آمیز، احساس ناامنی مزمن را در کودکان ایجاد می‌کند که می‌تواند به کاهش اعتماد اجتماعی، ترس از نهادهای عمومی و بدبینی نظام‌مند بینجامد.

به گفته وی، این امر در طول زمان سرمایه اجتماعی را فرسوده کرده و مشارکت مدنی و تاب‌آوری اجتماعی را تضعیف می‌کند.

این مدرس دانشگاه درباره آسیب روانی میان‌نسلی توضیح داد: اختلالات روانی در کودکان (اضطراب، افسردگی، اختلال پس از سانحه) و تأثیرات آن بر رفتار والدین و روابط خانوادگی می‌تواند به انتقال مشکلات روانی و اجتماعی از نسلی به نسل دیگر کمک کند و به الگوهای پرخطر اجتماعی دامن بزند.

وی همچنین به پیامدهای اقتصادی و اجتماعی جمعی اشاره کرد و گفت: کاهش تحصیلات و افزایش نیازهای بهداشتی و روانی فشار بر خدمات عمومی، افزایش هزینه‌های بهداشتی و کاهش بازده اقتصادی بلندمدت را تشدید می‌کند؛ در سطح اجتماعی نیز شکاف‌های نابرابری (مناطقی که بیشتر در معرض آسیب قرار گرفتند) عمیق‌تر می‌شود.

این حقوقدان اظهار کرد: به لحاظ قضاوت حقوقی-اجتماعی، حتی یک درگیری کوتاه‌مدت مانند ۱۲ روزه و جنگی که از نهم اسفند آغاز شد می‌تواند شوک موقتی ایجاد کند که چنانچه مداخلات بازتوانی روانی-اجتماعی و آموزشی در پی آن انجام نشود، تبدیل به بار بلندمدت و ساختاری شود.

 

اصله بزرگ الزام‌های قانونی با تخصیص منابع

سیدناصری در پاسخ به اینکه آیا حقوق بین‌الملل به موضوع سلامت روان کودکان پس از جنگ توجه کافی دارد؟ گفت: اسناد بین‌المللی مهمی در این زمینه وجود دارد اما در عمل «فاصله بزرگی» بین الزام‌های قانونی سیاسیِ اعلامی و اجرای واقعی و تخصیص منابع وجود دارد.

این حقوقدان با اشاره به ماده ۳۹ کنوانسیون حقوق کودک افزود: این ماده قانونی به‌صراحت به بازیابی جسمی و روانی و بازتوانی اجتماعی کودکان قربانی اشاره می‌کند همچنین کمیته حقوق کودک و یونیسف چندین بیانیه و راهنمای عملی درباره نیازهای روانی-اجتماعی در وضعیت‌های بحران منتشر کرده‌اند؛ بنابراین از منظر تئوریک و قانونی، چارچوب وجود دارد.

 

خلأ عملی حمایت از حقوق کودکان در شرایط جنگ

وی با تاکید بر خلأ عملی حمایت از حقوق کودکان در شرایط جنگ، اظهار کرد: اجرای تکالیف قانونی متون حقوق بین‌الملل با سه مشکل عمده عدم تخصیص منابع کافی (بودجه و نیروی انسانی متخصص)، فقدان سیستم‌های یکپارچه ملی برای ادغام خدمات سلامت روان در آموزش و بهداشت پایه، و چالش‌های امنیتی سیاسی که دسترسی بازیگران بشردوستانه را محدود می‌کند؛ مواجه است.

 

نیازهای روانی اجتماعی کم‌تر از نیازهای پزشکی یا غذایی توجه می‌شود

سیدناصری اضافه کرد: گزارش‌ها و بیانیه‌های یونیسف در بحران‌های منطقه‌ای نشان می‌دهد که علیرغم هشدارها، نیازهای روانی اجتماعی اغلب کم‌تر از نیازهای پزشکی یا غذایی دیده شده و به‌طور نامتناسبی کم‌بودجه می‌مانند و نتیجه حقوقی این است که وجودِ چارچوب قانونی به معنای کفایت نیست؛ نیاز به برنامه‌ریزی عملی، الزام‌پذیری گزارش‌دهی و مکانیسم‌های پاسخ سریع و بودجه‌گذاری ملی-بین‌المللی وجود دارد.

این مدرس دانشگاه به نقش خانواده‌ها و مدارس در مدیریت اثرات روانی این جنگ بر کودکان و لزوم برنامه‌های آموزشی برای والدین و معلمان در ایران تاکید کرد.

سیدناصری درباره نقش محوری خانواده‌ها، گفت: برخورداری از والدینی که بتوانند ثبات عاطفی فراهم کنند، یکی از قوی‌ترین محافظت‌کننده‌ها در برابر گسترش آسیب روانیِ درازمدت است.

این پژوهشگر حقوق بین‌الملل کودکان تصریح کرد: حمایت عاطفی، پیش‌بینی‌پذیری روزمره و مراقبت مستمر خطر اختلالات مزمن را کاهش می‌دهد و در همین رابطه مطالعات نشان می‌دهند که سلامت روان والدین (مثلاً اختلال پس از سانحه یا افسردگی پس از بحران) رابطه مستقیم با سلامت روان کودکان دارد.

وی با تاکید بر وظیفه حقوقی والدین و دولت‌ها، گفت: از منظر حقوق کودک، دولت باید از طریق خدمات مشاوره‌ای، برنامه‌های حمایتی اقتصادی و دوره‌های مهارت‌آموزی والدگری از والدین حمایت کند.

سیدناصری درباره نقش محوری مدارس در احقاق حقوق کودکان، به فضای امن و بازگشت به روال عادی تاکید کرد و افزود: مدارس باید سریعاً (حتی در بحران) به‌عنوان «فضاهای محافظ» عمل کنند؛ بازگشت به کلاس، آموزش بازسازی شده و مداخلات روانی اجتماعی در محیط مدرسه از جمله اقداماتی است که باید مورد اهتمام و توجهه قرار گیرد زیرا آموزش از طریق مدرسه می‌تواند به تثبیت حس ایمنی، بازیابی روابط اجتماعی و شناسایی کودکان با نیازهای ویژه کمک کند.

جنگ چه پیامدهای اجتماعی برای کودکان دارد؟

بیخوابی و تشنج در کمین کودکان مضطرب است

به گزارش روان ۲۴ به نقل از ایرنا، محمدمهدی سیدناصری درباره پیامدهای اجتماعی جنگ بر کودکان، به اختلال در آموزش و خسارت سرمایه انسانی قطع یا اختلال در آموزش اشاره کرد و افزود: تعطیلی مدارس و آموزش حضوری، معلمان غایب و جابه‌جایی خانواده‌ها در شرایط خاص جنگی باعث افت تحصیلی، ترک تحصیل و کاهش مهارت‌های پایه‌ای دانش آموزان می‌شود که به کاهش سرمایه انسانی نسل بعدی می‌انجامد.

وی ادامه داد: پژوهش‌های بین‌المللی نشان می‌دهد آموزش ناپایدار در دوره‌های بحرانی منجر به افزایش نرخ ترک تحصیل و افت طولانی‌مدت درآمد در آینده می‌شود.

 

تکوین «فرهنگ اضطراب» از پیامدهای جنگ تحمیلی

سیدناصری، احساس ناامنی مداوم و تکوین فرهنگ اضطراب را از دیگر پیامدهای جنگ تحمیلی دانست و اظهار کرد: تجربه خشونت یا حتی قرار گرفتن مکرر در معرض تهدید و اخبار خشونت‌آمیز، احساس ناامنی مزمن را در کودکان ایجاد می‌کند که می‌تواند به کاهش اعتماد اجتماعی، ترس از نهادهای عمومی و بدبینی نظام‌مند بینجامد.

به گفته وی، این امر در طول زمان سرمایه اجتماعی را فرسوده کرده و مشارکت مدنی و تاب‌آوری اجتماعی را تضعیف می‌کند.

این مدرس دانشگاه درباره آسیب روانی میان‌نسلی توضیح داد: اختلالات روانی در کودکان (اضطراب، افسردگی، اختلال پس از سانحه) و تأثیرات آن بر رفتار والدین و روابط خانوادگی می‌تواند به انتقال مشکلات روانی و اجتماعی از نسلی به نسل دیگر کمک کند و به الگوهای پرخطر اجتماعی دامن بزند.

وی همچنین به پیامدهای اقتصادی و اجتماعی جمعی اشاره کرد و گفت: کاهش تحصیلات و افزایش نیازهای بهداشتی و روانی فشار بر خدمات عمومی، افزایش هزینه‌های بهداشتی و کاهش بازده اقتصادی بلندمدت را تشدید می‌کند؛ در سطح اجتماعی نیز شکاف‌های نابرابری (مناطقی که بیشتر در معرض آسیب قرار گرفتند) عمیق‌تر می‌شود.

این حقوقدان اظهار کرد: به لحاظ قضاوت حقوقی-اجتماعی، حتی یک درگیری کوتاه‌مدت مانند ۱۲ روزه و جنگی که از نهم اسفند آغاز شد می‌تواند شوک موقتی ایجاد کند که چنانچه مداخلات بازتوانی روانی-اجتماعی و آموزشی در پی آن انجام نشود، تبدیل به بار بلندمدت و ساختاری شود.

 

اصله بزرگ الزام‌های قانونی با تخصیص منابع

سیدناصری در پاسخ به اینکه آیا حقوق بین‌الملل به موضوع سلامت روان کودکان پس از جنگ توجه کافی دارد؟ گفت: اسناد بین‌المللی مهمی در این زمینه وجود دارد اما در عمل «فاصله بزرگی» بین الزام‌های قانونی سیاسیِ اعلامی و اجرای واقعی و تخصیص منابع وجود دارد.

این حقوقدان با اشاره به ماده ۳۹ کنوانسیون حقوق کودک افزود: این ماده قانونی به‌صراحت به بازیابی جسمی و روانی و بازتوانی اجتماعی کودکان قربانی اشاره می‌کند همچنین کمیته حقوق کودک و یونیسف چندین بیانیه و راهنمای عملی درباره نیازهای روانی-اجتماعی در وضعیت‌های بحران منتشر کرده‌اند؛ بنابراین از منظر تئوریک و قانونی، چارچوب وجود دارد.

 

خلأ عملی حمایت از حقوق کودکان در شرایط جنگ

وی با تاکید بر خلأ عملی حمایت از حقوق کودکان در شرایط جنگ، اظهار کرد: اجرای تکالیف قانونی متون حقوق بین‌الملل با سه مشکل عمده عدم تخصیص منابع کافی (بودجه و نیروی انسانی متخصص)، فقدان سیستم‌های یکپارچه ملی برای ادغام خدمات سلامت روان در آموزش و بهداشت پایه، و چالش‌های امنیتی سیاسی که دسترسی بازیگران بشردوستانه را محدود می‌کند؛ مواجه است.

 

نیازهای روانی اجتماعی کم‌تر از نیازهای پزشکی یا غذایی توجه می‌شود

سیدناصری اضافه کرد: گزارش‌ها و بیانیه‌های یونیسف در بحران‌های منطقه‌ای نشان می‌دهد که علیرغم هشدارها، نیازهای روانی اجتماعی اغلب کم‌تر از نیازهای پزشکی یا غذایی دیده شده و به‌طور نامتناسبی کم‌بودجه می‌مانند و نتیجه حقوقی این است که وجودِ چارچوب قانونی به معنای کفایت نیست؛ نیاز به برنامه‌ریزی عملی، الزام‌پذیری گزارش‌دهی و مکانیسم‌های پاسخ سریع و بودجه‌گذاری ملی-بین‌المللی وجود دارد.

این مدرس دانشگاه به نقش خانواده‌ها و مدارس در مدیریت اثرات روانی این جنگ بر کودکان و لزوم برنامه‌های آموزشی برای والدین و معلمان در ایران تاکید کرد.

سیدناصری درباره نقش محوری خانواده‌ها، گفت: برخورداری از والدینی که بتوانند ثبات عاطفی فراهم کنند، یکی از قوی‌ترین محافظت‌کننده‌ها در برابر گسترش آسیب روانیِ درازمدت است.

این پژوهشگر حقوق بین‌الملل کودکان تصریح کرد: حمایت عاطفی، پیش‌بینی‌پذیری روزمره و مراقبت مستمر خطر اختلالات مزمن را کاهش می‌دهد و در همین رابطه مطالعات نشان می‌دهند که سلامت روان والدین (مثلاً اختلال پس از سانحه یا افسردگی پس از بحران) رابطه مستقیم با سلامت روان کودکان دارد.

وی با تاکید بر وظیفه حقوقی والدین و دولت‌ها، گفت: از منظر حقوق کودک، دولت باید از طریق خدمات مشاوره‌ای، برنامه‌های حمایتی اقتصادی و دوره‌های مهارت‌آموزی والدگری از والدین حمایت کند.

سیدناصری درباره نقش محوری مدارس در احقاق حقوق کودکان، به فضای امن و بازگشت به روال عادی تاکید کرد و افزود: مدارس باید سریعاً (حتی در بحران) به‌عنوان «فضاهای محافظ» عمل کنند؛ بازگشت به کلاس، آموزش بازسازی شده و مداخلات روانی اجتماعی در محیط مدرسه از جمله اقداماتی است که باید مورد اهتمام و توجهه قرار گیرد زیرا آموزش از طریق مدرسه می‌تواند به تثبیت حس ایمنی، بازیابی روابط اجتماعی و شناسایی کودکان با نیازهای ویژه کمک کند.

مدیر سایت
خبرنگار

اشتراگ گذاری

▼
X
Facebook
LinkedIn
Telegram
WhatsApp
Email
Pinterest

مطالب مرتبط

▼

نیازهای ناگفته و دنیای احساسات رفتار کودکان و نوجوانان

دکتر مرضیه قانعی، روان‌شناس کودک و نوجوان، درباره احساسات پنهان فرزندان و اهمیت شناخت نیازهای عاطفی و روانی آن‌ها برای والدین توضیح می‌دهد.
  ۱۴۰۵/۰۸/۳۰ ۲۱:۵۴

کودکی که پیش از بزرگ‌شدن، ردپای دیجیتال دارد

انتشار تصاویر و اطلاعات کودکان در شبکه‌های اجتماعی، پرسش‌های مهمی درباره حریم خصوصی، رضایت و هویت دیجیتال آن‌ها ایجاد کرده است. والدین چگونه می‌توانند از حقوق فرزندان خود در فضای مجازی محافظت کنند؟
  ۱۴۰۵/۰۸/۲۸ ۰۰:۴۸

کودکان به والدینی نیاز دارند که احساساتشان را بشنوند

شنیدن احساسات کودکان به تقویت اعتمادبه‌نفس، امنیت روانی و مهارت‌های ارتباطی آن‌ها کمک می‌کند. والدین با پذیرش هیجان‌های فرزندان می‌توانند رشد عاطفی آن‌ها را تقویت کنند.
  ۱۴۰۵/۰۸/۲۶ ۱۱:۳۸

اضطراب جدایی در کودکان

اضطراب جدایی در کودکان با ترس شدید از دورشدن والدین همراه است و در صورت تداوم می‌تواند فعالیت‌های روزمره، روابط اجتماعی و روند رشد کودک را مختل کند.
  ۱۴۰۵/۰۸/۲۵ ۰۱:۳۱

فشار تحصیلی و اضطراب کودکان

فشار تحصیلی، انتظارات آموزشی و ترس از شکست می‌توانند سلامت روان کودکان و نوجوانان را تحت تأثیر قرار دهند و زمینه‌ساز اضطراب و مشکلات عاطفی شوند.
  ۱۴۰۵/۰۸/۱۹ ۱۹:۳۳

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشنهاد سردبیر/آموزش روانشناسی

▼
  • برگزیده‌ها
  • پربازدیدها
  • آخرین اخبار
کلینیک روانشناسی افروغ
پیمایش به بالا