کودکان خردسال مبتلا به اختلال نقص توجه و بیشفعالی (ADHD) اغلب بلافاصله پس از تشخیص، داروی شیمیایی دریافت میکنند. این اقدام برخلاف دستورالعملهای معتبر انجمن متخصصان کودکان آمریکا است. بر بر اساس پژوهش دانشگاه استنفورد، پزشکان باید درمان را با رفتارسرمانی آغاز کنند.
پژوهشگران نتایج این مطالعه را در ژورنال JAMA Network Open منتشر کردند. این پژوهش شکاف بالینی بزرگی را در مراقبت از کودکان ۴ و ۵ ساله نشان میدهد. دستورالعملها توصیه میکنند خانوادهها ابتدا ۶ ماه رفتاردرمانی را امتحان کنند.
پزشکان نباید دارودرمانی را بهعنوان اولین راهکار برای خردسالان تجویز کنند. با این حال، تحلیل پرونده پزشکی ۱۰ هزار کودک نشان میدهد که پزشکان خیلی سریع به سراغ تجویز دارو میروند.
مخاطرات مصرف زودهنگام داروی بیشفعالی
یائیر بانت، استاد یار طب کودکان در دانشگاه استنفورد، سرپرستی این پژوهش را بر عهده داشت. بانت میگوید شروع درمان با روشهای رفتاری اثرات مثبت فراوانی دارد. این روش هم به کودک و هم به خانواده او کمک میکند.
علاوه بر این، داروهای محرک در کودکان خردسال عوارض جانبی بیشتری ایجاد میکنند. بدن کودکان زیر ۶ سال نمیتواند این داروها را بهطور کامل متابولیز کند.
مصرف داروی محرک باعث بیحوصلگی، تحریکپذیری و پرخاشگری در خردسالان میشود. در نتیجه، بسیاری از خانوادهها به دلیل عوارض جانبی، درمان دارویی را قطع میکنند.
تفاوت رفتاردرمانی و دارودرمانی
شناسایی زودهنگام ADHD اهمیت بالایی دارد. کودکان مبتلا به این اختلال در معرض افت تحصیلی هستند. درمان مناسب به بهبود عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی آنها در آینده کمک میکند.
رفتاردرمانی و دارودرمانی اهداف متفاوتی دارند. رفتاردرمانی بر محیط کودک و رفتار والدین تمرکز میکند. این روش مهارتهای لازم برای مدیریت رفتار را به والدین آموزش میدهد.
والدین در این دورهها نحوه پاداشدهی به رفتار مثبت و نادیده گرفتن رفتار منفی را میآموزند. اما داروها فقط علائم بیشفعالی را به صورت موقت کاهش میدهند. داروها مهارت جدیدی به کودک نمیآموزند.
چرا پزشکان بلافاصله دارو تجویز میکنند؟
محققان پرونده پزشکی بیش از ۷۰۰ هزار کودک را ارزیابی کردند. آنها دریافتند که ۴۲ درصد از کودکان مبتلا، در همان ماه اول تشخیص داروی شیمیایی دریافت کردند. تنها ۱۴ درصد از کودکان بعد از ۶ ماه رفتاردرمانی وارد فاز دارودرمانی شدند.
محدودیت دسترسی به مراکز رفتاردرمانی علت اصلی این مسئله است. در برخی مناطق درمانگر متخصص وجود ندارد. همچنین برخی بیمهها هزینههای رفتاردرمانی را پوشش نمیدهند.
پزشکان در این شرایط مجبور به تجویز دارو میشوند. آنها درمان دارویی را بهتر از رها کردن بیمار میدانند. متخصصان تاکید میکنند رفتاردرمانی باید بخش اصلی درمان ADHD در تمام سنین باشد.
شناسنامه و منبع مقاله علمی
-
عنوان اصلی مقاله: ADHD Diagnosis and Timing of Medication Initiation Among Children Aged 3 to 5 Years
-
نویسندگان: Yair Bannett, Ingrid Luo, Rodrigo Azuero-Dajud, Heidi M. Feldman, Farah W. Brink, Tanya E. Froehlich, Holly K. Harris, Kristin Kan, Kate E. Wallis, Kaitlin Whelan, Lisa Spector, Christopher B. Forrest
-
مرجع و مجله: JAMA Network Open (ارائه شده توسط Stanford Medicine / ScienceDaily)
-
شماره ثبت مقاله (DOI): 10.1001/jamanetworkopen.2025.29610
-
لینک دسترسی مستقیم به مقاله علمی: https://www.sciencedaily.com/releases/2025/09/250915202839.htm
