ستایش ایدی زاده
فرسودگی شغلی میان روانشناسان به دلیل فشار کاری، حجم بالای مراجعان و درگیری مداوم با مشکلات روانی دیگران اتفاق میفتد و می‌تواند سلامت روان متخصصان این حوزه را تحت تأثیر قرار دهد. فرسودگی شغلی برای روانشناسان فقط یک خستگی معمولی نیست و در صورت تداوم می‌تواند کیفیت زندگی و عملکرد حرفه‌ای آنان را کاهش دهد.
به گزارش روان۲۴، انجمن روانشناسی آمریکا در بررسی‌های مربوط به وضعیت حرفه‌ای روانشناسان نشان داده است که فرسودگی شغلی همچنان یکی از چالش‌های مهم این گروه محسوب می‌شود. در سال ۲۰۲۴، حدود یک‌سوم روانشناسان شرکت‌کننده در این بررسی اعلام کردند که احساس فرسودگی شغلی دارند. این میزان در روان‌شناسانی که در سال‌های ابتدایی فعالیت حرفه‌ای خود بودند، بیشتر گزارش شد.
چرا متخصصان سلامت روان در معرض فرسودگی هستند؟
روانشناسان و مشاوران بخش زیادی از فعالیت حرفه‌ای خود را با شنیدن مشکلات، نگرانی‌ها و تجربه‌های دشوار مراجعان سپری می‌کنند. این مواجهه مداوم، در کنار مسئولیت‌های حرفه‌ای، مستندسازی، امور اداری و مدیریت زمان، می‌تواند فشار روانی قابل‌توجهی ایجاد کند.
از سوی دیگر، متخصصان ممکن است به دلیل احساس مسئولیت نسبت به مراجعان، ساعات کاری خود را افزایش دهند یا برای پاسخ‌گویی به نیازهای مراجعان، مرز میان زندگی شخصی و حرفه‌ای را کمرنگ کنند. تعیین مرزهای سالم در فعالیت درمانی می‌تواند به حفظ تعادل میان کار و زندگی و کاهش خطر فرسودگی کمک کند.
متخصصان تازه‌کار آسیب‌پذیرترند
یکی از نکات قابل توجه در داده‌های انجمن روانشناسی آمریکا، تفاوت میان متخصصان در مراحل مختلف حرفه‌ای است. روانشناسان در سال‌های ابتدایی فعالیت خود، استرس و فرسودگی بیشتری را نسبت به همکاران باتجربه‌تر گزارش کرده‌اند.
در بررسی سال ۲۰۲۴، حدود ۵۱ درصد روان‌شناسانی که حداکثر ۱۰ سال از دریافت مدرک دکتری آنها گذشته بود، احساس فرسودگی شغلی را گزارش کردند. این رقم در روانشناسان دارای سابقه حرفه‌ای بیشتر، به‌مراتب پایین‌تر بود.
این تفاوت می‌تواند اهمیت حمایت حرفه‌ای از روانشناسان تازه‌کار را نشان دهد. دسترسی به مشاوره تخصصی، ارتباط با همکاران باتجربه و یادگیری مهارت‌های مدیریت مرزهای حرفه‌ای می‌تواند بخشی از این حمایت باشد.
مرزهای حرفه‌ای فقط برای مراجعان نیست
مرزبندی در رابطه درمانی معمولاً برای حفظ کیفیت ارتباط با مراجع مطرح می‌شود، اما این موضوع برای سلامت خود متخصص نیز اهمیت دارد. تعیین ساعت کاری مشخص، مدیریت تعداد مراجعان و اختصاص زمان کافی برای استراحت می‌تواند از انباشته شدن فشار کاری جلوگیری کند.
همچنین گفت‌وگو با همکاران و استفاده از حمایت حرفه‌ای می‌تواند به متخصص کمک کند فشارهای ناشی از کار را بهتر مدیریت کند. حمایت همکاران و مراقبت از خود از جمله راهکارهای مهم برای مقابله با فشارهای حرفه‌ای محسوب می‌شود.
مراقبت از متخصص، بخشی از کیفیت خدمات است
سلامت روان متخصصان فقط مسئله‌ای شخصی نیست. روانشناسی که با خستگی شدید و فرسودگی مداوم فعالیت می‌کند، ممکن است در حفظ کیفیت کار، تمرکز و تعادل حرفه‌ای با دشواری بیشتری روبه‌رو شود.
به همین دلیل، توجه به سلامت روان متخصصان باید بخشی از فرهنگ حرفه‌ای این حوزه باشد. ایجاد محیط‌های کاری حمایتگر، دسترسی به مشاوره همکاران، آموزش مهارت‌های خودمراقبتی و تعیین مرزهای روشن میان کار و زندگی شخصی می‌تواند به حفظ نیروی انسانی متخصص در حوزه سلامت روان کمک کند.
جمع‌بندی
فرسودگی شغلی میان روانشناسان یکی از چالش‌های جدی حرفه‌های مرتبط با سلامت روان است. داده‌های موجود نشان می‌دهد روانشناسان، به‌ویژه افراد تازه‌کار، ممکن است فشار و فرسودگی بیشتری را تجربه کنند. حمایت حرفه‌ای، مرزبندی مناسب و توجه جدی به سلامت خود متخصص می‌تواند به تداوم فعالیت حرفه‌ای و حفظ کیفیت خدمات روانشناختی کمک کند.
شناسنامه و منبع مقاله علمی
عنوان اصلی گزارش: Barriers to Care in a Changing Practice Environment: 2024 Practitioner Pulse Survey
مرجع: انجمن روانشناسی آمریکا
نوع منبع: گزارش وضعیت حرفه‌ای روانشناسان
سال انتشار: ۲۰۲۴
