به گزارش روان ۲۴ به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین، مدیریت خشم به معنای حذف، انکار یا سرکوب این احساس نیست؛ بلکه مجموعهای از مهارتهاست که به فرد کمک میکند خشم خود را بشناسد، شدت آن را کاهش دهد و بدون آسیب زدن به خود یا دیگران، واکنشی مناسب انتخاب کند.
خشم بخشی طبیعی از تجربه هیجانی انسان است و ممکن است در واکنش به بیاحترامی، بیعدالتی، ناکامی، نادیده گرفته شدن، نقض مرزهای شخصی یا احساس تهدید ایجاد شود. آنچه اهمیت دارد، فقط عصبانی شدن نیست؛ بلکه نحوه مدیریت خشم و انتخاب واکنش در برابر آن است.
در واقع، فرد همیشه نمیتواند انتخاب کند چه احساسی در او ایجاد شود، اما میتواند یاد بگیرد با خشم خود چگونه برخورد کند. شناخت محرکهای خشم، توجه به نشانههای جسمی و ذهنی، ایجاد مکث و استفاده از روشهای سالم برای بیان ناراحتی، از مهمترین مهارتهای مدیریت خشم هستند.
مدیریت خشم مجموعهای از مهارتها برای شناخت، تنظیم و بیان سالم احساس خشم است. هدف از مدیریت خشم، از بین بردن عصبانیت نیست؛ بلکه کمک به فرد برای کنترل رفتار، کاهش واکنشهای تکانشی و جلوگیری از تبدیل خشم به پرخاشگری یا خشونت است.
آیا خشم احساس بدی است؟
خیر. خشم یک هیجان طبیعی است. آنچه میتواند مشکلساز شود، شیوهای است که فرد برای ابراز یا کنترل رفتار خود هنگام خشم انتخاب میکند.
چگونه خشم خود را سریع کنترل کنیم؟
ایجاد مکث، فاصله گرفتن کوتاه از موقعیت، آرام کردن تنفس و کاهش تنش بدنی میتواند به کاهش شدت واکنش کمک کند.
آیا سرکوب خشم همان مدیریت خشم است؟
خیر. سرکوب خشم یعنی نادیده گرفتن یا انکار احساس، اما مدیریت خشم یعنی شناخت احساس و انتخاب آگاهانه رفتاری مناسب.
چه زمانی برای خشم باید به روانشناس مراجعه کرد؟
اگر خشم مکرراً باعث آسیب به روابط، کار یا خانواده شود یا با تهدید، خشونت، تخریب وسایل و از دست دادن کنترل همراه باشد، کمک گرفتن از روانشناس توصیه میشود.
آیا خشم همیشه باید بیان شود؟
خیر. هدف مدیریت خشم این نیست که فرد هر بار عصبانی شد فوراً احساس خود را ابراز کند. گاهی بهتر است ابتدا آرام شود و سپس در زمان و مکان مناسب درباره مسئله صحبت کند.
